II SA/Ke 165/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Asesor WSA Agnieszka Banach (spr.), Protokolant Magdalena Niźnik, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P. na czynność Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] r. wyrażoną w piśmie znak: [...] w przedmiocie niedopuszczenia do udziału w drugim etapie postępowania rekrutacyjnego postanawia odrzucić skargę. II SA/Ke 165/18 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy S. poinformował J. P., że jego oferta pracy z dnia 27 grudnia 2017 r. na stanowisko Sekretarza Miasta i Gminy S. nie spełnia wymagań niezbędnych oraz że nie został dopuszczony do udziału w drugim etapie postępowania rekrutacyjnego. W uzasadnieniu ww. pisma organ wskazał, że komisja konkursowa, powołana do przeprowadzenia konkursu na stanowisko Sekretarza Miasta i Gminy S., stwierdziła, iż oferta J. P. nie spełnia wymagań niezbędnych, wymienionych w dziale I pkt 4 ogłoszenia o konkursie, gdyż nie posiada on co najmniej czteroletniego stażu pracy na stanowisku urzędniczym w jednostkach, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 902), w tym co najmniej dwuletniego stażu pracy na kierowniczym stanowisku urzędniczym w tych jednostkach lub co najmniej czteroletniego stażu pracy na stanowisku urzędniczym w jednostkach, o których mowa w art. 2, oraz co najmniej dwuletniego stażu pracy na kierowniczym stanowisku urzędniczym w innych jednostkach sektora finansów publicznych. W odpowiedzi na pismo J. P. z dnia 22 stycznia 2018 r. Burmistrz Miasta i Gminy S. – pismem z dnia 29 stycznia 2018 r. znak: [...] – stwierdził, że podtrzymuje stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r., albowiem nauczyciel zatrudniony co najmniej cztery lata na stanowisku dyrektora szkoły nie spełnia kryteriów wymaganych art. 5 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Praca na stanowisku dyrektora szkoły nie jest pracą na stanowisku urzędniczym, w szczególności na kierowniczym stanowisku urzędniczym. Jak wyjaśnił organ, zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r., poz. 59; zm.: Dz. U. z 2017 r., poz. 949 i poz. 2203) tylko status prawny pracowników niebędących nauczycielami, zatrudnionych w szkołach i placówkach prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem osób, o których mowa w art. 15, określają przepisy o pracownikach samorządowych. Nauczyciele w tym dyrektorzy szkół nie są pracownikami samorządowymi co potwierdza w szczególności wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 28 listopada 2007 r., II SA/Bd 643/07, w którym rozstrzygnięto, że dyrektor szkoły nie jest gminnym pracownikiem samorządowym. Status prawny dyrektora szkoły wynika z art. 62 ustawy - Prawo oświatowe, gdyż, co do zasady, szkołą kieruje nauczyciel mianowany lub dyplomowany, któremu powierzono stanowisko dyrektora. Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1189; zm.: Dz. U. z 2017 r. poz. 60 i poz. 2203.) ustala, że dyrektorowi i wicedyrektorowi szkoły oraz nauczycielowi pełniącemu inne stanowisko kierownicze w szkole, a także nauczycielowi, który obowiązki kierownicze pełni w zastępstwie nauczyciela, któremu powierzono stanowisko kierownicze, obniża się tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć. J. P. był zaś nauczycielem, któremu powierzono obowiązki dyrektora szkoły. W tych okolicznościach jego zastrzeżenia co do niespełniania warunków do zatrudnienia w charakterze sekretarza Gminy S., w ocenie organu, nie są uzasadnione. J. P. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na czynność Burmistrza Miasta i Gminy S. wyrażoną ww. pismami z dnia 15 stycznia 2018 r. i z dnia 29 stycznia 2018 r. w przedmiocie niedopuszczenia go do udziału w drugim etapie postępowania rekrutacyjnego. Zarzucił ww. czynności niezgodność z prawem tj. z art. 5 ust. 2 w zw. z art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (t. j. Dz. U. z 2016r., poz. 902 z późn. zm.), z uwagi na niezasadne przyjęcie, że jako dyrektor szkół gminnych nie posiada statusu pracownika samorządowego zatrudnionego na stanowisku urzędniczym i urzędniczo-kierowniczym, podczas gdy jego wieloletnie zatrudnienie na stanowisku dyrektora szkół, będących gminnymi jednostkami budżetowymi, zapewnia mu status pracownika samorządowego, pełniącego zarówno stanowisko urzędnicze, jak i urzędniczo-kierownicze. Wniósł o uchylenie zaskarżonej czynności i orzeczenie o uznaniu jego prawa do dopuszczenia go do udziału w drugim etapie postępowania rekrutacyjnego na stanowisko Sekretarza Miasta i Gminy S.. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 902 z późn. zm.), na stanowisku sekretarza może być zatrudniona osoba posiadająca co najmniej czteroletni staż pracy na stanowisku urzędniczym w jednostkach, o których mowa w art. 2, w tym co najmniej dwuletni staż pracy na kierowniczym stanowisku urzędniczym w tych jednostkach lub osoba posiadająca co najmniej czteroletni staż pracy na stanowisku urzędniczym w jednostkach, o których mowa w art. 2, oraz co najmniej dwuletni staż pracy na kierowniczym stanowisku urzędniczym w innych jednostkach sektora finansów publicznych. Przepis art. 5 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych odsyła do katalogu urzędów i jednostek wymienionych w art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, którego punkt 3 przewiduje zatrudnienie w urzędach gmin, jednostkach pomocniczych gmin, gminnych jednostkach budżetowych i samorządowych zakładach budżetowych. Stąd zdaniem strony, jego dotychczasowe zatrudnienie w jednostkach samorządowych pozwala na stwierdzenie, że spełnia przesłanki zatrudnienia na stanowisku sekretarza gminy, określone w art. 5 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. W okresie od dnia 20 sierpnia 1987 r. do dnia 31 sierpnia 1999 r. był dyrektorem Szkoły Podstawowej w S., w okresie od dnia 1 września 1999r. do dnia 31 sierpnia 2017 r. - dyrektorem Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego w S., natomiast od dnia 1 września 2017 r. jest wicedyrektorem Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w S.. Szkoły, których był dyrektorem, stanowiły gminne jednostki budżetowe, podobnie jak szkoła, której obecnie jest wicedyrektorem. Zatrudnienie w tych szkołach przez łączny okres ponad trzydziestu lat odpowiada zatem przesłance co najmniej czteroletniego stażu pracy w jednostkach, o których mowa w art. 2 pkt 3 ustawy o pracownikach samorządowych. Wbrew twierdzeniom organu, zdaniem skarżącego, przepis art. 5 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych nie zawiera wymogu posiadania statusu pracownika samorządowego, a jedynie wymóg zatrudnienia w urzędach i jednostkach enumeratywnie wymienionych w art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, wśród których w pkt 3 wymienione są gminne jednostki budżetowe, jakimi są szkoły, których byłem dyrektorem. Niezależnie jednak od tego, że bycie pracownikiem samorządowym nie wchodzi w skład przesłanek zawartych w art. 5 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, to według strony, posiada status pracownika samorządowego. Status ten nabywa się bowiem poprzez zatrudnienie w jednostkach samorządowych określonych w art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Fakt bycia nauczycielem nie wyklucza skarżącego z kręgu pracowników samorządowych, bowiem mimo zastosowania wobec niego, jako nauczyciela, ustawy - Karta Nauczyciela, jego zatrudnienie w gminnej jednostce budżetowej nadaje mu jednocześnie status pracownika samorządowego. Zajmowanie przez niego, jak wskazał, stanowisk dyrektora i wicedyrektora szkół, będących gminnymi jednostkami budżetowymi, odpowiada zarówno przesłance stażu urzędniczego, jak i przesłance stażu urzędniczo-kierowniczego. Skarżący zauważył, że w ustawie o pracownikach samorządowych brak jest definicji pojęć "stanowisko urzędnicze" i "kierownicze stanowisko urzędnicze", należy zatem odwołać się do istoty tych stanowisk. Stanowisko urzędnicze charakteryzuje się realizacją zadań urzędu lub jego jednostki organizacyjnej oraz wykonywaniem pracy o charakterze merytorycznym. Natomiast kierownicze stanowisko urzędnicze cechuje kierownictwo i nadzór nad pracą zespołu ludzkiego. Będąc dyrektorem i wicedyrektorem szkół, kierował, jak wyjaśnił, realizacją zadań tych jednostek oraz zespołem ich pracowników, wykonując czynności merytoryczne z zakresu działania szkół. Spełnia zatem przesłankę co najmniej dwuletniego stażu pracy na kierowniczym stanowisku urzędniczym w jednostkach, o których mowa w art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Autor skargi podniósł końcowo, że jego twierdzenia o spełnianiu przez niego kryteriów wymaganych do zatrudnienia na stanowisku sekretarza gminy znajduje swoje oparcie w opinii prawnej radcy prawnego A. R. z dnia 5 stycznia 2018 r., której odpis przedłożył organowi, a także załączył do skargi. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że w dniu 13 grudnia 2017 r. Burmistrz Miasta i Gminy S. zarządzeniem nr 103/2017 ogłosił konkurs na stanowisko Sekretarza Miasta i Gminy S.. Wymagania stawiane kandydatowi na stanowisko Sekretarza Miasta i Gminy S., a także zakres jego zadań, warunki pracy oraz wymagania formalne oferty zostały wymienione w treści załącznika nr 1 do ww. zarządzenia. W ust. 1 pkt 6 ww. załącznika wskazano, że jednym z niezbędnych wymogów stawianych kandydatom na stanowisko Sekretarza Miasta i Gminy S. (wymaganych także bezpośrednio przez ustawę) jest posiadanie co najmniej czteroletniego stażu pracy na stanowisku urzędniczym w jednostkach, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (T.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 902; z późn. zm.), w tym, co najmniej czteroletni staż pracy na kierowniczym stanowisku urzędniczym w tych jednostkach lub co najmniej czteroletni staż pracy na stanowisku urzędniczym w jednostkach, o których mowa w art. 2, oraz co najmniej dwuletni staż pracy na kierowniczym stanowisku urzędniczym w innych jednostkach sektora finansów publicznych. Przepisy ustawy o pracownikach samorządowych stosuje się bowiem do pracowników samorządowych zatrudnionych w instytucjach wskazanych w art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych Komisja powołana do przeprowadzenia konkursu na ww. stanowisko, jak wynika z protokołu z jej posiedzenia z dnia 9 stycznia 2018 r., stwierdziła, że kandydaci, którzy złożyli oferty w konkursie na stanowisko Sekretarza Miasta i Gminy S., w tym J. P., nie spełniają kryteriów określonych w art. 5 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, co uniemożliwia udział tychże kandydatów w dalszym etapie postępowania rekrutacyjnego. Organ podniósł nadto, że nietrafny jest zarzut skargi naruszenia przez Burmistrza Miasta i Gminy S. art. 5 ust 2 w zw. z art. 2 pkt. 3 ustawy o pracownikach samorządowych. Artykuł 2 ustawy o pracownikach samorządowych należy czytać łącznie z art. 3 ustawy o pracownikach samorządowych. Przepisów ustawy o pracownikach samorządowych nie stosuje się do pracowników zatrudnionych w jednostkach wymienionych w art. 2, których status prawny określają odrębne przepisy, czyli m.in. ustawa z dnia 26 stycznia 1982 roku - Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1189; z późn. zm.), która kompleksowo reguluje warunki zatrudnienia nauczycieli szkół prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego. Osoby zatrudnione na innych niż wymienione w art. 4 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych stanowiskach w samorządowych jednostkach urzędniczych nie mogą być uznane za pracowników samorządowych. Wobec powyższego nie można uznać, w ocenie organu, by osoby wykonujące zawód nauczyciela, w tym funkcję dyrektora szkoły, posiadały status pracowników samorządowych. Nie można ich zakwalifikować do żadnej z ww. kategorii stanowisk, na których zatrudniani są pracownicy samorządowi (stanowisko urzędnicze, kierownicze stanowisko urzędnicze, pomocnicze, obsługi). Potwierdzenie powyższego stanowi, jak wskazał organ, art. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59; z późn. zm.). Ponadto w art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych ustawodawca posługuje się terminem "pracownicy samorządowi", natomiast w art. 3 ustawy o pracownikach samorządowych mowa jest o "pracownikach". Gdyby ustawodawca nie chciał zróżnicować sytuacji prawnej dyrektorów szkoły będących nauczycielami i dyrektorów szkoły niebędących nauczycielami, to nie wprowadzałby ani art. 7 ustawy - Prawo oświatowe (wcześniej art. 5d ustawy o systemie oświaty), ani też art. 3 ustawy o pracownikach samorządowych stanowiącym wyłączenie stosowania ustawy o pracownikach samorządowych w stosunku do pracowników zatrudnionych w jednostkach wymienionych w art. 2, których status prawny określają odrębne przepisy, czyli np. nauczycieli. Organ nie podzielił zatem argumentacji opinii radcy prawnego A. R. Ustawodawca wymaga, by osoba ubiegająca się o zatrudnienie na stanowisku sekretarza gminy legitymowała się zatrudnieniem we wskazanych przez ustawodawcę jednostkach tj. jednostkach wymienionych w art. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Pojęcia "stanowiska urzędniczego" oraz "kierowniczego stanowiska urzędniczego" odnoszą się więc właśnie do pracowników samorządowych. Organ zwrócił uwagę na treść art. 4 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych, który stanowi, że "Pracownicy samorządowi są zatrudniani na stanowiskach urzędniczych, w tym kierowniczych stanowiskach urzędniczych oraz pomocniczych i obsługi". Przepis ten stanowi katalog stanowisk, na których zatrudniani są pracownicy samorządowi i stanowi katalog zamknięty. Opiniująca, zdaniem organu, całkowicie pominęła uregulowanie art. 4 ustawy o pracownikach samorządowych, odnosząc się w kwestii pojęć "stanowiska urzędniczego" oraz "kierowniczego stanowiska urzędniczego" wyłącznie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wynagrodzenia pracowników samorządowych (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1786 z późn. zm.), które stanowi jedynie akt wykonawczy. Jednakże art. 4 ustawy o pracownikach samorządowych jest niezwykle istotny w przypadku próby interpretacji ww. pojęć "stanowiska urzędniczego" oraz "kierowniczego stanowiska urzędniczego", albowiem stanowi katalog stanowisk pracowników samorządowych. Autor opinii, w ocenie organu, całkowicie w swych rozważaniach pomija treść art. 2 i 3 ustawy o pracownikach samorządowych oraz art. 7 ustawy - Prawo oświatowe, które to przepisy dokonują stanowczego rozróżnienia statusu prawnego dyrektorów szkół będących i niebędących nauczycielami. W zamian tego radca prawny A. R. dokonuje swoistej analizy istoty obowiązków osoby zajmującej kierownicze stanowiska, co nie ma znaczenia dla sporu. Zdaniem organu, ustawodawca, wprowadzając w art. 5 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych wymóg posiadania co najmniej 4 letniego stażu pracy na stanowisku urzędniczym w jednostkach, o których mowa w art. 2, w tym co najmniej dwuletniego stażu na kierowniczym stanowisku urzędniczym, posługiwał się terminologią przyjętą na potrzeby ustawy o pracownikach samorządowych. W związku z powyższym organ podniósł, że dyrektor szkoły będący nauczycielem zatrudnionym na podstawie ustawy - Karta Nauczyciela nie przestaje być nauczycielem, który jedynie dodatkowo pełni funkcję dyrektora szkoły. Ponadto J. P. nie korzystał nigdy ze 100% zniżki tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin dydaktycznych, a zatem obowiązki dyrektora szkoły wykonywał w niepełnym ograniczonym zakresie wymiaru czasu pracy. Do zadań dyrektora szkoły wykonywanych w części pensum należą także liczne zadania z zakresu nadzoru pedagogicznego, a zatem nie tylko z zakresu zarządzania jednostką budżetową. Zadania z zakresu zarządzania są wykonywane zatem jeszcze w bardziej ograniczonym zakresie. Praktycznie, w opinii organu, w zakresie zadań dyrektora szkoły nie ma zadań, jakie wykonuje sekretarz gminy (art. 68 ustawy -Prawo oświatowe). Osoba taka nie spełnia więc przesłanek zatrudnienia na stanowisku sekretarza gminy przewidzianych w art. 5 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Organ powołał się na pogląd wyrażony w doktrynie i orzecznictwie (wyrok WSA w Bydgoszczy, II SA/Bd 643/07) i stwierdził, że nie naruszył art. 5 ust. 2 w zw. z art. 2 pkt 3 ustawy o pracownikach samorządowych. W piśmie procesowym z dnia 21 kwietnia 2018 r. J. P., precyzując wnioski skargi, wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności i dopuszczenie go do udziału w drugim etapie postępowania rekrutacyjnego na stanowisku Sekretarza Miasta i Gminy S.. Ponadto skarżący przedstawił uzupełniającą argumentację skargi, załączając do pisma opinię prawną adwokata P. G. Na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2018 r. pełnomocnik skarżącego, popierając skargę, podniósł, że stanowisko dyrektora szkoły jest stanowiskiem urzędniczym. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podnieść należy, że Sąd zobowiązany jest w pierwszej kolejności do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. W niniejszej sprawie J. P. zaskarżył do Sądu czynność Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia 29 stycznia 2018 r. wyrażoną pismem znak: [...] w przedmiocie niedopuszczenia go do udziału w drugim etapie postępowania rekrutacyjnego prowadzonego w ramach naboru na stanowisko Sekretarza Miasta i Gminy S., przy czym organ w ww. piśmie utrzymał swoje stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 15 stycznia 2018 r. Postępowanie powyższe prowadzone było w trybie ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 902 ze zm., dalej powoływana jako "ustawa o pracownikach samorządowych"), która w rozdziale II reguluje procedurę naboru kandydatów na wolne stanowiska urzędnicze, w tym kierownicze stanowiska urzędnicze (art. 11 i nast. tej ustawy). Zgodnie z art. 13a ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych, w toku naboru komisja wyłania nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów, spełniających wymagania niezbędne oraz w największym stopniu spełniających wymagania dodatkowe, których przedstawia kierownikowi jednostki celem zatrudnienia wybranego kandydata. Stosownie zaś do art. 15 ust. 1 ustawy o pracownikach samorządowych, niezwłocznie po przeprowadzonym naborze informacja o wyniku naboru jest upowszechniana przez umieszczenie na tablicy informacyjnej w jednostce, w której był przeprowadzony nabór, oraz opublikowanie w Biuletynie przez okres co najmniej 3 miesięcy. Informacja ta zawiera nazwę i adres jednostki, określenie stanowiska, imię i nazwisko wybranego kandydata oraz jego miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego oraz uzasadnienie dokonanego wyboru albo uzasadnienie nierozstrzygnięcia naboru na stanowisko (art. 15 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych). Informacja ta stanowi ostatni etap kończący postępowanie rekrutacyjne. Z powyższych regulacji wynika zatem, że postępowanie rekrutacyjne rozpoczyna się w momencie ogłoszenia o naborze, a kończy w chwili przedstawienia informacji o wyniku przeprowadzonego naboru. Postępowanie to składa się z kilku etapów. Poszczególne czynności podejmowane w toku postępowania rekrutacyjnego stanowią zamknięty ciąg czynności, które nie mają charakteru samodzielnego. Nie każda z tych czynności stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. O dopuszczeniu bądź niedopuszczeniu kandydata do kolejnego etapu postępowania rekrutacyjnego rozstrzyga komisja konkursowa. Komisję każdorazowo powołuje kierownik jednostki, w której przeprowadzony zostanie nabór. Wykonuje ona czynności doraźne w celu wyłonienia i przedstawienia organowi kandydatów na określone stanowiska pracy. Czynności te nie rozstrzygają o prawach kandydata, gdyż o tych decyduje organ, podając do wiadomości wynik postępowania rekrutacyjnego. Działania komisji rekrutacyjnej stanowią jedynie pomoc dla organu w procesie rekrutacji na wolne stanowisko urzędnicze, w tym kierownicze stanowisko urzędnicze. W świetle powyższego, stwierdzić należy, że czynność niedopuszczenia kandydata do kolejnego etapu postępowania nie stanowi innego niż określony w pkt 1–3 art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej (zob. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2017 r., I OSK 2966/15, lex nr 2293633). Z obowiązujących przepisów nie wynika ponadto, że odmowa dopuszczenia kandydata do kolejnego etapu postępowania rekrutacyjnego przybiera określoną formę. Ustawa o pracownikach samorządowych nie wypowiada się w tej kwestii. Tym samym również czynność Burmistrza Miasta i Gminy S. skierowana pismem do skarżącego, zawiadamiająca o niedopuszczeniu go przez komisję konkursową do udziału w drugim etapie postępowania rekrutacyjnego nie stanowi czynności, którą można skutecznie zaskarżyć do sądu administracyjnego. Sąd podziela tym samym pogląd wyrażony powołanym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 stycznia 2017 r., że dopiero informacja o wyniku naboru, która kończy postępowanie rekrutacyjne, stanowi czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Pochodzi ona bowiem od organu i rozstrzyga o prawach kandydata. Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na zasadzie art. 58 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.