II SA/Ke 166/14

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 29 stycznia 2016 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. I. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. I. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: I. zwolnić M. I. od kosztów od kosztów sądowych ponad kwotę 100zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, II. ustanowić dla M. I. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Kielcach. M. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Wojewody w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia. W dniu 21 grudnia 2015 r. skarżący złożył formularz PPF wnosząc o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą i pobiera zasiłek chorobowy osiągając miesięczny dochód w wysokości 6000 zł. Jego żona również prowadzi działalność gospodarczą, z której obecnie nie uzyskuje żadnego dochodu, natomiast z tytułu zatrudnienia zarabia 1750 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca wykazał własność domu o powierzchni użytkowej 120 m², działki rolnej o powierzchni 0,58 ha, samochodu osobowego i samochodów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Skarżący podał, że koszty utrzymania domu i rodziny, w tym opłaty za gaz, prąd, wodę, wywóz nieczystości, wynoszą 2 –2,5 tysiące złotych miesięcznie. Ponadto skarżący i jego żona wydają 2,5 tysiąca złotych miesięcznie na zakup leków, leczenie i rehabilitację. Wnioskodawca oświadczył, że jest niepełnosprawny, schorowany, wymaga leczenia specjalistycznego. Skarżący spłaca kredyt w miesięcznych ratach w wysokości 2250 zł. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a" przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim zły stan zdrowia wiążący się z bardzo dużymi wydatkami na leczenie i poważnie utrudniający samodzielne występowanie przed sądem oraz zadłużenie, uznano, że nie jest on w stanie ponieść innych kosztów postępowania ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.