II SA/Ke 166/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: zwolnić J. T. od kosztów sądowych w całości. J. T. złożył w dniu 9 marca 2016 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, ma amputowaną nogę, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwudziestodwuletnią córką studiującą w Wyższej Szkole. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz współwłasności wraz z żoną domu wielkości 85 m², nieruchomości rolnej o powierzchni 1,54 ha wraz z budynkami gospodarczymi, inwentarskimi, sprzętem rolniczym i 7 krów. Gospodarstwo rolne przynosi miesięczny dochód w wysokości 1110 zł. Ponadto wnioskodawca pobiera rentę inwalidzką w wysokości 964 zł netto miesięcznie. Żona i córka nie osiągają odrębnych dochodów. Skarżący podała następujące stałe miesięczne wydatki i zobowiązania: czynsz za mieszkanie córki – 400 zł, zakup leków i opatrunków- 50 zł , opłaty za gaz, wodę i energię – 290 zł, zakup żywności, ubrań, obuwia - 1324zł. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim brak majątku oprócz małego gospodarstwa rolnego, dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trzech dorosłych osób, niepełnosprawność i zły stan zdrowia wiążące się z wydatkami na leczenie, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i córki, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.