II SA/Ke 175/05

WyrokWSA w Kielcach2005-08-17

Skład orzekający: Renata Detka, Dorota Chobian, Beata Ziomek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy doręczenie decyzji administracyjnej z zastosowaniem art. 44 k.p.a. (fikcja doręczenia) było skuteczne, jeśli z akt sprawy nie wynika, w jaki sposób doręczyciel pozostawił zawiadomienie o próbie doręczenia?
Ratio decidendi
Doręczenie z zastosowaniem art. 44 k.p.a. nie może być uznane za skuteczne, jeśli z akt sprawy nie wynika, w jaki sposób doręczyciel działał przy próbie doręczenia i pozostawienia zawiadomienia. Brak takiej informacji uniemożliwia przyjęcie fikcji prawnej doręczenia, co skutkuje koniecznością uchylenia postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Stan faktyczny
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez S.S. od decyzji nakazującej rozbiórkę obiektów małej architektury. Organ uznał, że decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona S.S. poprzez fikcję doręczenia (art. 44 k.p.a.), ponieważ przesyłka wróciła z adnotacją "zwrot nie podjęty w terminie" po dwukrotnym awizowaniu. S.S. w skardze zarzucił, że nie wiedział o postępowaniu, gdyż przebywał na leczeniu sanatoryjnym i nie otrzymał prawidłowo zawiadomień. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz zasądzono od organu na rzecz S.S. zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygnatura akt: II SA/Ke 175/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant: Referent stażysta Katarzyna Mrozicka - Bąbel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie : stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie, 2. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. S.100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez S.S. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nakazującej S.S. dokonanie rozbiórki obiektów małej architektury znajdujących się na działce nr 127 w miejscowości W.: wybudowanego betonowego oczka wodnego o średnicy ok. 15 m i głębokości 1,2 - 1,4 m oraz będącego w budowie zadaszonego miejsca do grillowania. W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż decyzja organu I instancji była wysłana listem poleconym do S.S. pod adres jego zameldowania i powróciła z adnotacją poczty "zwrot nie podjęty w terminie" . Na kopercie jest adnotacja, że przesyłka była dwukrotnie awizowana: 17 grudnia 2002 r. i 27 grudnia 2002 r. Organ I instancji wystąpił do Urzędu Miasta K. z wnioskiem o udostępnienie danych meldunkowych. Urząd ten potwierdził, że decyzja została skierowana pod właściwy adres. S. S. w dniu 27 sierpnia 2003 r. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wydanie decyzji. W nawiązaniu do tego pisma organ I instancji przesłał kserokopię tej decyzji, lecz została ona zwrócona po dwukrotnym awizowaniu w dniach 9 września 2003 r. i 30 września 2003 r. W dniu 27 października 2003 r. S.S. ponownie zwrócił się o wydanie decyzji i odebrał ją w dniu 27 października 2003 r., po czym złożył odwołanie. Przytaczając treść art. 44 kpa Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że odwołanie skarżący powinien złożyć w ciągu 14 dni licząc od daty 27 grudnia 2002 r. to jest do dnia 10 stycznia 2003 r. Skoro zaś złożył je dopiero w dniu 3 listopada 2003 r. a więc w 297 dniu od daty uważanej za datę doręczenia, nie został spełniony wymóg z art. 129 § 2 kpa. Jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał art. 134 kpa. W skardze od tego postanowienia S.S. zarzucił, iż kontrola na jego placu była przeprowadzona pod jego nieobecność i bez jego wiedzy, że nie wiedział on o toczącym się postępowaniu gdyż przebywał wówczas na leczeniu sanatoryjnym. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał swoje wcześniejsze argumenty, dodatkowo wskazując, iż nie jest prawdą, aby skarżący nie wiedział o toczącym się postępowaniu skoro uczestniczył w oględzinach w dniu 3 grudnia 2001 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z póz. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdzając uchybienie przez skarżącego terminu do wniesienia odwołania uznał, iż w sposób prawidłowy na podstawie art. 44 kpa została skrzącemu doręczona decyzja organu I instancji. W świetle akt sprawy tego stanowiska nie można podzielić. Przede wszystkim należy podkreślić, iż art. 44 kpa wprowadza fikcję prawną doręczenia. Mianowicie, po spełnieniu przesłanek w tym przepisie szczegółowo określonych, organ uznaje doręczenie za dokonane mimo, iż faktycznie strona przesyłki nie otrzymuje. Właśnie z uwagi na tę fikcję prawną i związane z nią skutki - niejednokrotnie bardzo niekorzystne dla strony - organy administracji stosując ten przepis powinny szczegółowo badać, czy zostały spełnione wszystkie wymagane nim przesłanki by móc uznać, ze doszło do skutecznego doręczenia . Zgodnie z § 2 art. 44 kpa zawiadomienie o złożeniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, w drzwiach mieszkania adresata lub jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swe czynności zawodowe bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy. W niniejszej sprawie na przesyłce zawierającej decyzję z dnia 13 grudnia 2002 r. znajduje się tylko adnotacja o tym, że była ona awizowana w dniach 17 i 27 grudnia 2002 r. brak jest natomiast informacji, czy i w jakim miejscu doręczyciel pozostawił zawiadomienie dla adresata o tym, iż nadeszła do niego przesyłka i gdzie jest pozostawiona. W wyroku z dnia 28 czerwca 2001 r. sygn. akt II SA 2871/00 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, iż jeżeli nie wiadomo jak działał doręczający, doręczenia nie można uznać za dokonane. Z akt sprawy nie wynika w jaki sposób działał doręczający, w związku z czym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie mógł przyjąć, iż doszło do skutecznego w rozumieniu art. 44 kpa doręczenia. Na podkreślenie w niniejszej sprawie dodatkowo zasługuje fakt, że jak słusznie zarzuca to skarżący, nie wiedział on o toczącym się postępowaniu. Zostało ono wszczęte w dniu 3 października 2002 r., o czym zawiadomienie także nie zostało doręczone w sposób prawidłowy (brak informacji gdzie doręczyciel pozostawił awizo). To samo odnosi się do wysłanego do skarżącego wezwania z dnia 22 października 2002 r. Nie można zgodzić się z poglądem organu zaprezentowanym w odpowiedzi na skargę, ze S.S. wiedział o toczącym się postępowaniu, skoro uczestniczył w kontroli w dniu 3 grudnia 2001 r. Od tego bowiem czasu aż do października 2002 r. nie były podejmowane żadne czynności. Brak informacji w aktach niniejszej sprawie o tym, w jaki sposób działał doręczyciel przy awizowaniu przesyłki wysłanej na skutek pisma skarżącego z 27 sierpnia 2003 r. powoduje, iż z akt sprawy wynika, iż do skutecznego doręczenia S.S. decyzji doszło dopiero w dniu 27 października 2003 r., kiedy to osobiście odebrał ją w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego . Dlatego też zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zaś o kosztach na podstawie art. 200 tej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło