II SA/Ke 176/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], znak: [...], w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z [...] , znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania B. Z. utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta S. z [...] w sprawie odmowy przyznania ww. prawa do specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaniem opieki nad bratem A. T. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że w dniu 19 września 2013 r. skarżąca złożyła wniosek o ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad bratem – A. T. Do wniosku załączyła świadectwo pracy z 6 września 2013 r. z którego wynikało, że była zatrudniona w firmie [...]: 5 sierpnia 2013 r. w wymiarze 12,50% czasu pracy, w okresie od 7 sierpnia 2013 r. do 9 sierpnia 2013 r. w wymiarze 12,50% czasu oraz w okresie od 12 sierpnia 2013 r. do 30 sierpnia 2013 r. w wymiarze czasu pracy 12,5% tj. przez 19 dni. Decyzją z 11 października 2013 r. organ I instancji odmówił B. Z. przyznania wnioskowanego świadczenia w okresie od 1 września 2013 r. do 31 października 2013 r. W odwołaniu od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca zarzuciła, że organ nie znalazł związku przyczynowo-skutkowego, który wskazywałby na rezygnację z zatrudnienia w związku z koniecznością opieki nad niepełnosprawnym bratem z uwagi na wymiar czasu pracy 12,5%, oraz że błędnie wnioskuje, iż ustalony stopień niepełnosprawności istnieje od 2001 r. i od tej daty winna była sprawować opiekę, podczas gdy była zatrudniona w 2011 i 2012 r. i opieki nie sprawowała. Wskazała, że zrezygnowała z zatrudnienia i spełnia warunki aby otrzymać specjalny zasiłek opiekuńczy. Rozpatrując sprawę w trybie odwoławczym Kolegium wskazało na treść art. 16a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i wyjaśniło, że A. T. jest osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności od 2001 r. Jak wynika ze świadectwa pracy z dnia 2 stycznia 2012 r. B. Z. po raz ostatni pracowała w okresie od 3 października 2011 r. do 31 grudnia 2011 r., a umowa została rozwiązana w związku z upływem okresu na jaki została zawarta. Wskutek utraty pracy po raz ostatni skarżąca posiadała status osoby bezrobotnej w okresie od 11 kwietnia 2012 r. do 8 sierpnia 2012 r. W ocenie SKO podjęcie zatrudnienia na 19 dni i na pojedyncze dni w firmie R. nie miało na celu uzyskania korzyści z zatrudnienia lecz spełnienie warunku rezygnacji z niego, a przyczyną podjęcia kilkunastodniowego zatrudnienia i rezygnacja ze stosunku pracy jest związana z potrzebą uzyskania kolejnego źródła dochodu. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożyła B. Z. podnosząc, że faktem jest, iż była zatrudniona na 12,50% etatu, jednakże była to tzw. "umowa śmieciowa", a w rzeczywistości pracowała na "normalnym etacie" po 8 godzin dziennie. Z powodu zmęczenia zrezygnowała z pracy na rzecz opieki nad bratem. Wskazał, że matka, która pomagała w opiece nad bratem, zachorowała i od 7 lipca 2012 r. ma ustalony znaczny stopień niepełnosprawności przyznany na stałe i nie może tej opieki sprawować sama. Dopiero odkąd matka nie ma siły opiekować się bratem skarżącej, podjęła się tego ona sama. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że powodem odmowy przyznania wnioskodawczyni żądanego świadczenia było ustalenie, że nie spełniła ona przesłanki określonej w art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późn. zm.) w postaci rezygnacji z zatrudnienia. Z ustaleń Sądu wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 12 grudnia 2013 r. II SA/Po 1026/13 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym "czy art. 16a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych, w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1 i art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej." Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na cytowane pytanie będzie miała zasadniczy wpływ na ocenę legalności zaskarżonej decyzji. Orzeczenie TK pozwoli na jednoznaczne określenie sytuacji prawnej skarżącej w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zachodzi w sprawie przesłanka do zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i na jego podstawie orzekł jak w sentencji.