II SA/Ke 180/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012r. na rozprawie sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych p o s t a n a w i a: I. otworzyć zamkniętą rozprawę; II. zawiesić postępowanie sądowe. A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] znak: [...] o odmowie przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W skardze zawarto wniosek o zawieszenie postępowania do czasu uzyskania odpowiedzi na pytanie prawne zadane Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania. Celem korzystania przez sąd z możliwości fakultatywnego zawieszenia postępowania jest uniknięcie konieczności wznawiania postępowania sądowoadministracyjnego lub administracyjnego, w wypadku, gdyby zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez ten sąd odmiennie. W postanowieniu z dnia 22 lutego 2012r., II GSK 13/11, LEX nr 1116251 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, podzielany przez tut. Sąd, że postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest Sygn. akt II SA/Ke 180/12 postępowaniem sądowym, które bez wątpienia mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił m. in. art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540), który stanowi, że zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1, nie mogą być przedłużane. Stosownie do art. 129 ust. 1 tej ustawy działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010r., wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10, zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej (obecnie pełna nazwa -Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich) następujące pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych?" W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podniósł m.in., że "skoro zatem przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, w tym przepis art. 138 ust. 1, zabraniający przedłużania zezwoleń, zmierzają do częściowego zakazu wykonywania usługi przy użyciu automatów do gier o niskich wygranych – w miejscach innych niż kasyna, to może być to uznane za ograniczenie swobody przepływu towarów w rozumieniu art. 34 TFUE, równoważne z zakazem przywozu. W tej sytuacji – skoro wskutek regulacji dokonanych ustawą z 19 listopada 2009r. o grach hazardowych doszło do istotnego ograniczenia rynku gier na automatach o niskich wygranych, a co za tym idzie także i samego rynku tych automatów, to rozstrzygnięcia wymaga kwestia, czy art. 1 ust. 11 dyrektywy 98/34 w takim zakresie, w jakim stanowi o zakazie przywozu powinien być rozumiany w ten sposób, że dotyczy także tego rodzaju ograniczeń, jak zastosowane w ustawie wobec omawianych automatów". W sprawie niniejszej, jak już podniesiono na wstępie, skarżąca spółka wystąpiła o przedłużenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, a zaskarżona decyzja – odmawiająca przedłużenia zezwolenia – wydana została na podstawie art. 138 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. W związku z powyższym Sąd uznał, że udzielenie odpowiedzi na powyższe pytanie będzie miało wpływ na rozstrzygniecie niniejszej sprawy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesił postępowanie w sprawie.