II SA/Ke 181/08
PostanowienieWSA w Kielcach2008-07-24
Skład orzekający: Jacek Kuza, Dorota Chobian, Renata Detka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie zgodności art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego z Konstytucją RP?Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy dotyczącej opłaty legalizacyjnej zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który rozpatruje pytanie prawne dotyczące zgodności art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego z Konstytucją RP. Przepis ten stanowi podstawę naliczania opłaty legalizacyjnej, a jego konstytucyjność jest kwestionowana.Stan faktyczny
Ł. W. został zobowiązany do uiszczenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 25 000 zł za samowolnie budowany budynek gospodarczy, który okazał się większy niż zgłoszony. Skarżący podniósł, że realizował dwa mniejsze budynki, na które nie jest wymagane pozwolenie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładające opłatę. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Zawieszenie postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.),, Sędzia WSA Renata Detka, Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Tuz -Stando, po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2008r. na rozprawie sprawy ze skargi Ł. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe.
Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpoznaniu odwołania Ł. W. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] którym nałożono na Ł. W. obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 25 000 zł w odniesieniu do samowolnie budowanego budynku gospodarczego o wymiarach w rzucie : 10 x 3,7 m z dodatkowym zadaszeniem o wymiarach w rzucie : 4, 8 x 3,6 m, realizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], Gm. [...], z określeniem, że powyższą kwotę należy wpłacić w terminie 7 dni od daty otrzymania postanowienia i z określeniem, że nieuiszczenie wskazanej opłaty w zakreślonym terminie skutkować będzie wydaniem decyzji w trybie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że Ł. W. w dniu 23 sierpnia 2006r. dokonał zgłoszenia zamiaru budowy dwóch wolnostojących budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 25 m2 każdy z nich. Przeprowadzona kontrola wykazała, że inwestor wbrew dokonanemu zgłoszeniu realizuje jeden budynek gospodarczy, którego budowa wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Jako podstawę rozstrzygnięcia o ustaleniu opłaty legalizacyjnej organ wskazał m.in. art. 49 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, zgodnie z którym do opłaty legalizacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu.
Skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Ł. W., który podniósł, że w rzeczywistości realizował dwa budynki gospodarcze, na które nie jest wymagane pozwolenie na budowę, lecz zgłoszenie właściwemu organowi, którego dokonał.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą uppsa, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jak wynika z informacji, znajdującej się na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego, zostało do niego skierowane przez Naczelny Sąd Administracyjny pytanie prawne dotyczące zgodności art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane, ustalającego podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa
w tym przepisie, z art. 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Przedstawione pytanie prawne zostało zarejestrowane pod sygn. akt P 64/07; dotychczas sprawa nie została rozpoznana.
Ponieważ w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego zasadne wydaje się wszczęcie i prowadzenie przez organ postępowania z art. 49 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, niewątpliwie rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, która dotyczy ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej, zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 uppsa zawiesił postępowanie w sprawie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło