II SA/Ke 181/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 maja 2010 roku sprawy ze skargi H.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania H. R. - na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...] w sprawie ustalenia na wniosek P. P. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków gospodarczych w istniejącym siedlisku zagrodowym na cele związane z działalnością agroturystyczną w zakresie bazy noclegowej, gastronomii i usług oraz realizacji urządzeń budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt. 9 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane / Dz. U. z 2003r. Nr 106, poz. 1126 ze zm. / niezbędnych do ich użytkowania, zgodnie z przeznaczeniem, w tym bezodpływowego zbiornika na ścieki sanitarne bądź przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr 82, położonej w miejscowości [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że warunki zabudowy oraz szczegółowe zasady zagospodarowania terenu określone zostały w pkt. od II.1 do II.5 decyzji, zaś w treści stwierdzono, że linie rozgraniczające teren inwestycji oznaczono kolorem czarnym na mapie stanowiącej załącznik graficzny do decyzji. W podstawie prawnej rozstrzygnięcia powołano przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717), zaś w uzasadnieniu stwierdzono, że wydanie decyzji było możliwe, ponieważ spełnione zostały łącznie wszystkie warunki wynikające z przepisów art. 61 ust. 1 pkt. 1-5 ustawy oraz to, że decyzja nie narusza przepisów odrębnych. Dla obszaru, w zasięgu którego znajduje się działka wskazana we wniosku o ustalenie warunków zabudowy brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym dla zmiany zagospodarowania przestrzennego polegającego na nadbudowie przebudowie i zmianie sposobu użytkowania budynków gospodarczych w istniejącym siedlisku zagrodowym na cele związane z działalnością agroturystyczną w zakresie bazy noclegowej, gastronomii i usług oraz realizacji urządzeń budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt. 9 ustawy Prawo budowlane / Dz. U. z 2003r. Nr 106, poz. 1126 ze zm. / niezbędnych do ich użytkowania, zgodnie z przeznaczeniem, w tym bezodpływowego zbiornika na ścieki sanitarne bądź przydomowej oczyszczalni ścieków na działce nr 82, konieczne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy, stosownie do art. 50 ust. 1 i art. 86 ustawy. Organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 52 ust. 2 ustawy wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, charakterystykę inwestycji obejmującą określenie zapotrzebowania na wodę, energię, sposobu odprowadzania ścieków, określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów, określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że w charakterystyce planowanej inwestycji określono dotychczasowy sposób zagospodarowania terenu inwestycji, w tym istniejący budynek mieszkalny wraz z trzema budynkami gospodarczymi w zabudowie zagrodowej. Organ wskazał, że wniosek odpowiada wszystkim wymaganiom określonym w art. 52 ust. 2 pkt 2 lit b ustawy tj określono szczegółowo nową funkcję i docelowe parametry planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego, w tym sposób zagospodarowania terenu oraz charakterystykę zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenie i gabaryty obiektów budowlanych przewidzianych do nadbudowy i przebudowy, przedstawiono w formie opisowej i graficznej. Zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy projekt decyzji został sporządzony przez osobę uprawnioną stosownie do postanowień art. 53 ust. 4 ustawy. Zdaniem Kolegium organ I instancji zasadnie uznał, że stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy wydanie decyzji było możliwe, ponieważ planowana inwestycja polega na nadbudowie, przebudowie i zmianie sposobu użytkowania istniejących budynków gospodarczych na cele działalności agroturystycznej w zabudowie zagrodowej, planowana inwestycja ma zapewniony dostęp do drogi publicznej o kategorii gminnej, istniejące i projektowane uzbrojenie terenu gwarantuje prawidłowe funkcjonowanie wnioskowanego przedsięwzięcia, nie narusza przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, jak również nie narusza wymogów wynikających z przepisów odrębnych. Organ odwoławczy wskazał, że z analizy urbanistyczno-architektonicznej wynika bezspornie, że w niniejszej sprawie kontynuacja funkcji jest zachowana, ponieważ wnioskowana inwestycja jest nierozerwalnie związana z istniejącą na działce wnioskodawcy zabudową zagrodową. Kontynuacja funkcji oznacza, że nowa zabudowa musi mieścić się w granicach istniejącego w danym miejscu sposobu zagospodarowania terenu inwestycji, w tym użytkowania obiektów. Organ odwoławczy wskazał, że bezspornym jest, że planowana inwestycja , określona we wniosku o ustalenie warunków zabudowy, zamknie się w rzucie poziomym istniejącej zabudowy na działce inwestora, albowiem istniejący we wniosku a następnie w decyzji, zakres inwestycji dotyczy istniejących na terenie inwestycji trzech budynków gospodarczych. Mając na uwadze planowany zakres robót organ wskazał, iż oprócz wnioskowanej zmiany wysokości budynku, geometrii dachu i kierunku kalenicy nie ulegną zmianie wszystkie pozostałe cechy zabudowy, tj. linia zabudowy, wskaźnik zabudowy i szerokość elewacji frontowej. Szczegółowy zakres przebudowy i zagospodarowania działki w dostosowaniu do wnioskowanej funkcji ustalony zostanie w postępowaniu administracyjnym prowadzonym na następnym etapie dotyczącym pozwolenia na budowę dla wnioskowanej inwestycji budowlanej. Wskazane w decyzji wymagania, jakie powinien spełnić inwestor chronią interesy strony odwołującej się jako właściciela nieruchomości sąsiedniej działki na etapie postępowania dotyczącego ustalenia warunków zabudowy. W decyzji wskazano, iż projektowaną inwestycję należy zaprojektować tak, aby nie powodowała ograniczenia sposobu zagospodarowania działek sąsiednich i nie wpływała na wykonywanie prawa własności osób trzecich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji, iż wnioskowana inwestycja po spełnieniu określonych decyzją warunków jest zgodna z przepisami ustawy o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do treści odwołania w zakresie niewłaściwego określenia przebiegu granic międzysąsiedzkich organ odwoławczy wskazał, że stosownie do wymagań art. 52 ust. 2 ustawy do wniosku o ustalenie warunków zabudowy inwestor zobowiązany jest do złożenia mapy zasadniczej lub w przypadku jej braku kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w skali 1:500 lub 1:1000, z określeniem granic terenu objętego wnioskiem. W przedmiotowej sprawie część graficzną wniosku stanowi mapa odpowiadająca tym wymaganiom. Również część graficzną decyzji o warunkach zabudowy sporządzono na kopiach właściwej mapy w rozumieniu art. 52 ust. 2 pkt. 1 ustawy. Organ odwoławczy ponadto wskazał, że zarzut innego przebiegu granic międzysąsiedzkich może być przedmiotem badania dopiero w postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę natomiast w tym postępowaniu jest przedwczesny, bowiem ustalenie warunków zabudowy jako określenie dopuszczalnych zamierzeń inwestycyjnych stanowi jedynie promesę do wydania pozwolenia na budowę. Organ podkreślił, że decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi podstawy do rozpoczęcia robót budowlanych, lecz jest jednym z dokumentów, który należy dołączyć do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Ponadto organ wskazał, że w razie powstania sporu granicznego jego rozstrzygnięcie i określenie granicy prawnej może nastąpić w odrębnym postępowaniu rozgraniczeniowym. Ponadto organ podkreślił, iż ochrona interesów skarżącego znajdzie pełną konkretyzację na następnym etapie postępowania dotyczącego wydania pozwolenia na budowę, prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane / Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm./, które z kolei może być wydane wyłącznie po spełnieniu przez inwestorów wszystkich ustawowych wymogów, określonych w przepisach. Organ wskazał, również że inwestor otrzyma pozwolenie na budowę, o ile wykaże się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w granicach nieruchomości wskazanych w projekcie budowlanym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł H. R. Zarzuty skargi sprowadzają się do tego, że skarżący domagał się poprawienia przebiegu granic między jego działką a działką inwestora położoną w miejscowości [...]. Skarżący twierdzi, że linia rozgraniczająca teren inwestycji została wyznaczona nieprawidłowo i nie zgadza się ze stanowiskiem organu II instancji, że zarzuty te są przedwczesne, gdyż to może spowodować ustalenie warunków zabudowy na dowolnej działce należącej do osoby postronnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosząc o jej oddalenie podtrzymało stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie ocenia ich pod względem słuszności i celowości. W wyniku dokonanej oceny należy stwierdzić, iż wbrew zarzutom skargi kwestionowana decyzja nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia jej legalności. Brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powoduje, że ustalenie warunków zabudowy i zasad zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy dla zamierzeń inwestycyjnych, wymaga wydania decyzji. Decyzje o warunkach zabudowy wymagają przedsięwzięcia pociągającego za sobą zmianę zagospodarowania terenu. Warunki zabudowy i możliwość jej powstania określa art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717), zwanej dalej ustawą, który urasta do rangi głównego przepisu normującego gospodarowanie przestrzenią pozbawioną miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uzależniając wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy od spełnienia łącznie wymienionych w nim przesłanek. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że organ I instancji nie mógł, stosownie do art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy odmówić wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, gdyż zamierzenie to jest zgodne z przepisami odrębnymi, zaś wniosek odpowiada wymaganiom, określonym w art. 52 ust. 2 pkt 1-3 ustawy. Decyzja Wójta Gminy z dnia [...] spełnia wymagania z art. 54 ust. 1 pkt 1-3 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy, określając rodzaj inwestycji, warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu, jego zabudowy, wynikające z przepisów odrębnych oraz linie rozgraniczające teren inwestycji w załączniku nr 1 decyzji. Ostateczna ocena zgodności usytuowania planowanej inwestycji dokonana będzie przez właściwe organy administracji w kolejnym etapie procesu inwestycyjnego. Decyzja o warunkach zabudowy powinna, zgodnie z art. 54 pkt 2 lit. d ustawy określać wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich. W decyzji wskazano, iż stosownie do art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy projektowaną inwestycje należy zaprojektować w sposób, który nie będzie powodował ograniczenia sposobu zagospodarowania działek sąsiednich i nie będzie wpływał na wykonywanie przez nich prawa własności. Słusznie podniósł organ odwoławczy, że zarzuty zgłaszane przez skarżącego w odwołaniu i powtórzone w skardze dotyczące przebiegu spornej granicy są nie zasadne i nie mają wpływu na treść wydanej decyzji, nie dotyczą kwestii rozstrzyganych w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Należy podkreślić, że decyzja o warunkach zabudowy nie rozstrzyga kwestii w zakresie usytuowania projektowanego do realizacji obiektu i nie przesądza władczo o możliwości jego realizacji. Decyzja o warunkach zabudowy zgodnie z art. 63 ust. 2 nie rodzi praw do terenu i nie narusza praw własności i uprawnień osób trzecich. Oznacza to, że wnioskodawca decyzji o warunkach zabudowy, nie musi legitymować się prawem do nieruchomości, w tym i prawem własności. Prawo to badane jest dopiero przy ubieganiu się o pozwolenie na budowę. Decyzja ustalająca warunki zabudowy nie jest rozstrzygnięciem, które ma moc ograniczenia cudzych praw do nieruchomości. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.