II SA/Ke 181/13

II SA/Ke 181/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o sprostowanie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia [...] w sprawie z jego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej umieszczenia w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej postanawia odmówić sprostowania uzasadnienia wyroku. II SA/Ke 181/13 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 6 czerwca 2013 r. S. K. wniósł o sprostowanie uzasadnienia wyroku WSA w Kielcach z dnia [...], że sprawa dotyczy instytucji samorządu województwa świętokrzyskiego i że zgodnie z § 1 i § 10 a statutu województwa świętokrzyskiego działalność instytucji samorządowych jest jawna oraz, że zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o drogach publicznych oraz Prawo budowlane każdy mieszkaniec wspólnoty samorządu województwa jest stroną w powyższej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz.270 ze zmianami) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W świetle cytowanego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej wadliwości, lecz tylko takiej, która ma charakter oczywisty, tzn. ewidentny, bezsporny, pewny i łatwo rozpoznawalny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Ponadto sprostowanie nie może wpływać na treść wydanego rozstrzygnięcia. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić, że skarżący w ogóle nie wskazuje, w którym miejscu w tekście przedmiotowego uzasadnienia znajduje się oczywista omyłka, niedokładność bądź błąd pisarski lub rachunkowy, wymagający sprostowania. Dlatego już z tego tylko względu wniosek uznać należy za bezzasadny. Ponadto stwierdzić należy, że w swoim wniosku skarżący w istocie polemizuje z przyjętą przez Sąd w niniejszej sprawie oceną, żądając w drodze sprostowania zawarcia w uzasadnieniu wyroku akceptacji prezentowanego przez niego w skardze poglądu odnośnie jego legitymacji do domagania się stwierdzenia nieważności II SA/Ke 181/13 decyzji. Faktycznie więc skarżący we wniosku o sprostowanie usiłuje zakwestionować prawidłowość wyroku, oddalającego jego skargę, co może nastąpić jedynie w drodze zaskarżenia tego wyroku skargą kasacyjną. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.