II SA/Ke 19/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2009 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Znak: [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego W. I. kwotę 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście złotych sześćdziesiąt groszy), w tym kwotę 39,60 zł (trzydzieści dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz 12,40 zł. (dwanaście złotych czterdzieści groszy) tytułem wydatków. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2009 r. referendarz sądowy ustanowił dla Z.P. radcę prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych ustanowiła pełnomocnikiem skarżącego radcę prawnego W.I. W dniu 5 lutego 2009 r. Z.P. udzielił radcy prawnemu pełnomocnictwo do występowania w jego imieniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Postanowieniem z dnia 27 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Z.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. W dniu 11 marca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącego, r.pr. W.I., w którym poinformował on o skierowaniu do Z.P. opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej; w załączeniu radca prawny przedłożył powyższą opinię. W piśmie z dnia 1 kwietnia 2009 r. pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia na podstawie § 1 pkt 3 i § 14 pkt 2 ppkt 1 c i b w zw. z § 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oraz o zwrot wydatków w kwocie 12 zł. 40 gr. za przesyłki pocztowe. Postanowieniem z dnia 7 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) w zw. z § 15 i 14 ust. 2 pkt 2 lit. b i w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.) przyznał od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego W. I. kwotę 158,80 zł tytułem koszów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 120 zł opłaty, 26,40 zł tytułem VAT oraz 12,40 tytułem poniesionych wydatków. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Sądowi I-szej instancji. W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że wynagrodzenie pełnomocnika za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej powinno być ustalone w oparciu o przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia w wysokości 180 zł, gdyż pełnomocnik prowadził sprawę wyłącznie przed drugą instancją, a kwota ta powinna być powiększona o należny podatek VAT. Przy ponownym rozpoznaniu wniosku radcy prawnego W. I. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 190 zd. 1 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 15 cyt. rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-4 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Z kolei zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji wynosi- 75 % stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, tj. 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia), która w tym przypadku wynosi 39,60 zł. Mając zatem na uwadze okoliczność, że pomimo iż fachowy pełnomocnik został ustanowiony i umocowany do działania w niniejszej sprawie przed wydaniem postanowienie o odrzuceniu skargi, nie podjął on żadnych czynności przed Sądem I instancji, należało uznać, że prowadził sprawę wyłącznie przed drugą instancją, co skutkowało przyznaniem mu wynagrodzenia na podstawie wskazanych przepisów. Jak wynika z dołączonej przez radcę prawnego kserokopii potwierdzeń nadania przesyłek skierowanych do skarżącego, pełnomocnik poniósł wydatki na korespondencję z klientem w wysokości 12,40 zł. Powyższa kwota stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek radcy prawnego, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.