II SA/Ke 190/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2007 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. postanawia: odrzucić skargę. Dnia 5 marca 2007 r. za pośrednictwem Inspektora Nadzoru Budowlanego, W. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę "w sprawie dotyczącej postanowienia Nadzoru Budowlanego dotyczących naszego domu". W skardze nie wskazał jednak jaki dokładnie akt zaskarża, a dołączone do skargi akta administracyjne nie dają podstaw do ustalenia tej okoliczności. Z tych względów, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 kwietnia 2007 r., skarżący zobowiązany został do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji lub postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczone zostało w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., po uwzględnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. (OTK-A 2006/2/20), tzn. poprzez złożenie pisma na okres czternastu dni w placówce pocztowej i dwukrotne zawiadomienie o tym fakcie adresata. Jak wynika z adnotacji doręczyciela poczynionej na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki sądowej, z uwagi na zamknięte mieszkanie i niemożność doręczenia wezwania, pierwsze awizowanie pisma miało miejsce dnia 10 lipca 2007 r., zaś powtórne po upływie 7-miu dni tj. 18 lipca 2007 r. Pismo zwrócone zostało do Sądu w dniu 26 lipca 2007 r., po upływie kolejnych 7-miu dni od daty drugiego awizowania. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że wezwanie zawierające zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczone zostało W. B. dnia 25 lipca 2007 r. Ponieważ w zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.