II SA/Ke 190/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 11 stycznia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 11 stycznia 2016 r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania H. Sp. z o.o., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 12 listopada 2015 r. znak: [...], wymierzającą karę pieniężną w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier poza kasynem na automatach: [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że rozstrzygnięcie powyższe jest wykonalne, a za wstrzymaniem wykonania przemawiają w szczególności brak jednolitego stanowiska organów Służby Celnej co do charakteru gier na urządzeniach oraz różna praktyka organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Wnioskodawca przywołał wyroki wojewódzkich sądów administracyjnych, które w tożsamych przedmiotowo sprawach uchylały zaskarżone decyzje. Przywołał ponadto postanowienia sądów, które wstrzymywały wykonanie decyzji w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem. Wskazał, że obecnie wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry. Obecnie Spółka ponosi duże straty spowodowane zatrzymaniem automatów przez organy celne. Szkoda poniesiona przez Spółkę nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozstrzygając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 Ppsa sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tylko w sytuacji zaistnienia tych przesłanek, sąd ma podstawę do uwzględnienia wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu skarżąca Spółka nie wykazała aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też trudnych do odwrócenia skutków. Strona nie przedstawiła bowiem dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową. Nie wiadomo więc, czy zapłata (przed rozpoznaniem skargi przez sąd) kary pieniężnej nałożonej w niniejszej sprawie (24.000 zł) może wyrządzić Spółce znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Potencjalnie istotna z punktu widzenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogłaby być natomiast wskazana we wniosku okoliczność, że wobec Spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry, co może skutkować nałożeniem kolejnych kar na spółkę. Oświadczenie to nie zostało jednak w żaden sposób uprawdopodobnione, chociażby poprzez przedstawienie zestawienia tych prowadzonych postępowań i łącznej wysokości potencjalnych kar, które mogłyby zostać nałożone na Spółkę. Należy przy tym podkreślić, że ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji - w kontekście wysokości potencjalnie grożących Spółce innych kar pieniężnych - może prowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, byłoby możliwe dopiero w razie przedstawienia kondycji finansowej Spółki (por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2016 r. sygn. II GZ 84/16). Wobec braku danych dotyczących aktualnej sytuacji Spółki i możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, za przedwczesne należy uznać twierdzenie, że szkoda poniesiona przez Spółkę nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W świetle powyższych okoliczności Sąd na podstawie art. 61 § 3 Ppsa orzekł jak w postanowieniu.