II SA/Ke 191/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza,, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2011r. sprawy ze skargi L.M. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa postanowieniem z dnia [...] nr [...], po wstępnym rozpoznaniu odwołania L. M. od decyzji Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J. z dnia [...] o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości na rok 2010, na podstawie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy ustalił, że wyżej opisana decyzja została wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia od niej odwołania doręczona L. M. w dniu 13 grudnia 2010r., zatem ostatni dzień czternastodniowego terminu uprawniającego do wniesienia odwołania upłynął w dniu 27 grudnia 2010r. Tymczasem odwołanie zostało złożone w dniu 28 grudnia 2010r., a więc z uchybieniem terminu. W skierowanej do WSA skardze na powyższe postanowienie L. M. podkreślił, że tylko jeden dzień uchybił terminowi. Dodał, że okres 13-28 grudnia to okres przed i po świąteczny, w tym okresie panowała sroga zima, drogi były nieprzejezdne, był chory, a ponadto próbował wyjaśnić tę sytuację osobiście w biurze ARiMR w J. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art.129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji administracyjnej. W orzecznictwie utrwalił się pogląd, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 kpa. W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 kpa (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997r., SA/Łd 2990/95, niepubl., wyrok NSA z dnia 15 listopada 1995r., sygn. akt. SA/Ka 2111/94, LEX nr 27060, wyrok NSA z 29 stycznia 1997r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96, LEX nr 29004). W tym miejscu podkreślić również należy, iż dla skutku w postaci stwierdzenia uchybienia terminu nie ma znaczenia, czy terminowi uchybiono o jeden czy więcej dni. Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 kpa winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący się przekroczył określony przepisami prawa termin, w tym dokładne zbadanie daty doręczenia orzeczenia organu I instancji i skuteczności tego doręczenia, daty wniesienia środka zaskarżenia oraz czy odwołanie nie zawiera takich okoliczności, które mogłyby zostać potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia. W niniejszej sprawie organ prawidłowo ustalił, że decyzja organu I instancji, zawierająca pouczenie o terminie jej zaskarżenia, została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 13 grudnia 2010r., w związku z czym czternastodniowy termin do jej zaskarżenia upłynął w dniu 27 grudnia 2010r.(poniedziałek). Tymczasem odwołanie zostało wniesione w dniu 28 grudnia 2010r., a więc z 1 - dniowym przekroczeniem ustawowego terminu, i w odwołaniu tym skarżący nie zawarł żadnej takiej treści, którą można by uznać za żądanie przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu został zgłoszony dopiero w trakcie postępowania przed WSA w Kielcach. W związku z tym prawidłowo Dyrektor ARiMR stwierdził, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Odnośnie zawartego w piśmie z dnia 15 kwietnia 2011r. zarzutu, że przed dniem 28 grudnia 2010r., skarżący odwołał się od decyzji ustnie będąc w biurze ARiMR w J. to stwierdzić należy, że jest on gołosłowny. Wprawdzie bowiem kodeks postępowania administracyjnego daje stronie prawo wniesienia odwołania ustnie, ale może to nastąpić tylko do protokołu (art. 63 § 1 kpa). W myśl art. 68 § 1 i 2 kpa protokół sporządza się tak, aby z niego wynikało, kto, kiedy, gdzie i jakich czynności dokonał, kto i w jakim charakterze był przy tym obecny, co i w jaki sposób w wyniku tych czynności ustalono i jakie uwagi zgłosiły obecne osoby. Protokół odczytuje się wszystkim osobom obecnym, biorącym udział w czynności urzędowej, które powinny następnie protokół podpisać. Akta administracyjne niniejszej sprawy nie zawierają protokołu z ustnego złożenia odwołania przez L. Miętkę. Ponadto na rozprawie przed sadem skarżący nie potwierdził faktu jego sporządzenia, przyznając jedynie, że w dniu 27 grudnia 2010r. odbył w biurze Agencji rozmowę z jej pracownikiem, który poradził mu, aby na piśmie złożył odwołanie. Ponieważ jednak pismo zawierające odwołanie nie było skończone, złożył je dnia następnego. Z kolei odnosząc się do również zawartego w ww. piśmie stwierdzenia, że Kierownik ARiMR w J. nie stwierdził uchybienia terminu do wniesienia odwołania, tylko przesłał jego odwołanie do Dyrektora ARiMR, to podkreślić należy, że wskazany Kierownik postąpił zgodnie z przepisami kodeksu administracyjnego. Przepisy te przewidują, że organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest organ wyższego stopnia nad organem, który wydał decyzje w pierwszej instancji, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Odwołanie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 127 § 2 i 129 § 1 kpa). Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).