II SA/Ke 191/15

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 18 marca 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a ustanowić dla J.S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. J. S. złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego. W formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe razem z dorosłym synem. Skarżąca oświadczyła, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1466 zł brutto miesięcznie, który w dużej części jest przeznaczany na zakup leków i dojazdy do lekarzy i brak majątku. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca jest niepełnosprawna w stopniu znacznym. Jej syn jest bezrobotnym, nie osiąga żadnego dochodu. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 60 m² i działką rolną o powierzchni 1,84 ha. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącej, przede wszystkim: niepełnosprawność, dochód z emerytury, który w dużej części jest przeznaczany na zakup leków i dojazdy do lekarzy i brak majątku oprócz domu z małą działką rolną, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru, a zatem jej wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a., że jest on bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących zasiłku pielęgnacyjnego. Zatem skarga J.S. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.