II SA/Ke 193/08

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia, 10 czerwca 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata G. M. kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz 17 (siedemnaście) złotych tytułem wydatków. D. U. złożył w dniu 6 czerwca 2008 r. urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 11 czerwca 2008 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem D. U. adwokata G. M.. Skarżący udzielił mu pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2008 r. odrzucił skargę D. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 1 października 2008 r. adwokat G. M. wniósł w imieniu D. U. skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa z urzędu, gdyż te nie zostały uiszczone przez stronę. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D. U.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu w drugiej instancji przed sądami administracyjnymi wynosi 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 146,40 zł, w tym VAT 26,40 zł. Z akt sprawy wynika, że adwokat G. M. uiścił w dniu 14 października 2008 r. opłatę skarbową o pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Kwota ta stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek adwokata, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.