II SA/Ke 197/10

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 14 czerwca 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. L. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W. L. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: zwolnić skarżącą od wpisu sądowego od skargi. W. L złożyła w dniu 4 maja 2010 r. wniosek o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, uzupełniony w dniu 31 maja 2010 r. na formularzu urzędowym PPF. W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dorosłym synem, mieszkają w wynajmowanym mieszkaniu wielkości 49 m kw. Skarżąca pobiera wynagrodzenie za pracę w wysokości 3040 zł brutto, jej syn z tytułu niepełnosprawności otrzymuje świadczenie w wysokości 150 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni jest współwłaścicielką wymagającego remontu domu wielkości 120 m kw na działce przy ul. M. 119 w S. Nie posiada innego majątku ani oszczędności. Skarżąca miesięcznie wydaje: 350 zł na własne leczenie, 300 zł na leczenie syna, 500 zł na czynsz i inne opłaty związane z mieszkaniem, 350 zł na środki higieny, obuwie, odzież, 800 zł na wyżywienie, 150 zł na dojazdy do pracy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową skarżącej, w tym: dochód wystarczający na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych osób, wysokie koszty leczenia, brak majątku poza połową nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i syna, a zatem jej wniosek zwolnienie od wpisu sądowego od skargi zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.