II SA/Ke 197/11

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 6 kwietnia 2011 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla S. B. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. S. B. złożyła w dniu 4.IV.2011 r. formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawnym mężem. Oboje utrzymują się z zasiłku przedemerytalnego skarżącej w wysokości 863,74 zł i renty jej męża w wysokości 931,96 zł – w sumie ich dochód wynosi 1795,70 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku poza mieszkaniem wielkości 58,85² i nieruchomością rolną o powierzchni 1,42 ha. Miesięcznie skarżąca wraz z mężem płacą kwotę 518,88 zł tytułem czynszu i opłat za mieszkanie oraz wydają około 360 zł na zakup leków. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa. Biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację życiową i majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim: osiągany dochód, który wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych dwojga dorosłych ludzi, w tym zakup leków oraz brak majątku poza mieszkaniem i niewielką działką rolną, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.