II SA/Ke 202/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Ś. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania I. Ś., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] znak: [...] o wymeldowaniu I. Ś. z pobytu stałego z lokalu położonego przy [...]. Skargę na ww. rozstrzygnięcie organu II instancji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach I. Ś. Jak wynika z odpisu skróconego aktu zgonu, przesłanego przez organ odwoławczy przy odpowiedzi na skargę, I. Ś. zmarła w dniu 18 lutego 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie ustawą P.p.s.a., sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. W myśl § 3 nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków związanych z osobą zmarłego. Z powołanego unormowania wynika konieczność zawieszenia postępowania w wypadku śmierci strony, chyba że przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, co ma miejsce np. w sprawach dotyczących wymeldowania z pobytu stałego. Przesłanki, jakie bada się w tym postępowaniu, dotyczą bowiem wyłącznie osoby, która ma zostać wymeldowana. W takiej sytuacji postępowania sądowego nie zawiesza się, a należy je zakończyć poprzez umorzenie stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję w przedmiocie jej wymeldowania z miejsca pobytu stałego, a zatem decyzja odnosiła się ściśle do prawa skarżącej w rozumieniu cyt. wyżej przepisu. Dodatkowo uzasadnia umorzenie postępowania treść art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( tekst jednolity Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 z zm.), zgodnie z którym zgłoszenie zgonu, dokonane w urzędzie stanu cywilnego zgodnie z przepisami prawa o aktach stanu cywilnego, zastępuje wymeldowanie osoby zmarłej. Nie mogło zatem dojść do wstąpienia w miejsce zmarłej jej spadkobierców, bowiem przedmiot sprawy związany był tylko i wyłącznie z osobą zmarłej i dotyczył jej praw osobistych nieprzechodnich. Skoro przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłej I. Ś. należało postępowanie sądowe umorzyć – o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy P.p.s.a.