II SA/Ke 203/09

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 8 maja 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdu postanawia: I. zwolnić skarżącego od wpisu sądowego od skargi, II. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. M. B. złożył w dniu 23 kwietnia 2009 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdu. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwudziestoletnim synem – uczniem liceum. Skarżący i jego żona są zatrudnieni na umowę o pracę i sumie osiągają łączny dochód w wysokości 2400 zł miesięcznie. Wnioskodawca podał, że od 3 miesięcy jest na zwolnieniu chorobowym, a od roku leczy się na nadciśnienie i w związku z tym przeznacza 200 zł miesięcznie na redukcję swoich dolegliwości. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz współwłasności wraz z żoną samochodu marki Renault z 1999 r. o wartości powyżej 3000 euro. Wnioskodawca oświadczył, że po odliczeniu kosztów życia, opłat itp. nie byłby w stanie uregulować kwoty wpisu w wysokości 200 zł bez poniesienia szkody majątkowej ze strony jego rodziny. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej oceniając sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, przede wszystkim osiągany dochód na trzy dorosłe osoby, brak majątku oprócz dziesięcioletniego samochodu oraz zły stan zdrowia skarżącego powodujący konieczność przebywania na zwolnieniu chorobowym i duże wydatki na leczenie, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. Oceniono natomiast, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem skarżący będzie w stanie zgromadzić środki finansowe na poniesienie innych ewentualnych kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania, które jednorazowo nie przekroczą kwoty 100 zł. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.