II SA/Ke 203/09

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 12 sierpnia 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. z dnia 10 lipca 2009 r. i z dnia 13 lipca 2009 r. o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdu postanawia: I. zwolnić skarżącego od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, II. ustanowić dla M. B. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. M. B. złożył w dniu 23 kwietnia 2009 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdu. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwudziestoletnim synem – uczniem liceum. Skarżący i jego żona są zatrudnieni na umowę o pracę i sumie osiągają łączny dochód w wysokości 2400 zł miesięcznie. Wnioskodawca podał, że od 3 miesięcy jest na zwolnieniu chorobowym, a od roku leczy się na nadciśnienie i w związku z tym przeznacza 200 zł miesięcznie na redukcję swoich dolegliwości. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz współwłasności wraz z żoną samochodu marki [...] z 1999 r. o wartości powyżej 3000 euro. Wnioskodawca oświadczył, że po odliczeniu kosztów życia, opłat itp. nie byłby w stanie uregulować kwoty wpisu w wysokości 200 zł bez poniesienia szkody majątkowej ze strony jego rodziny. Prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 8 maja 2009 r. zwolniono skarżącego od wpisu sądowego od skargi i oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem skarżący złożył w dniu 3 lipca 2009 r. pismo, w którym wniósł o zwolnienie go od tej opłaty. W dniu 10 lipca 2009 r. i 13 lipca 2009 r. wnioskodawca złożył dwa kolejne formularze urzędowe PPF, podając te same dane co wcześniej. Na wezwanie sądu skarżący złożył w dniu 27 lipca 2009 r. wyjaśnienia, że chce ustanowienia adwokata z urzędu i zwolnienia od opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 245 § 1-3 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego). Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie analizując sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.