II SA/Ke 203/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek, , , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009r., na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Sz. o przywrócenie terminu do złożenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 stycznia 2009r. znak: SKO 408/4134/438/08 w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: I. przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata A. Sz. kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć i 40/100) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć i 40/100) złotych VAT; II. odrzucić wniosek adwokata A.Sz. o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 18 czerwca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2009r. ustanowił dla skarżącego M.B. adwokata z urzędu. Na tej podstawie, Okręgowa Rada Adwokacka, zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2009r. wyznaczyła pełnomocnika skarżącego w osobie adwokata A.Sz.. W dniu 20 sierpnia 2009r. M.B. udzielił adwokatowi pełnomocnictwa do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W dniu 25 sierpnia 2009r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła opinia prawna sporządzona przez pełnomocnika skarżącego, w której adwokat poinformował, że po przeanalizowaniu sprawy nie znajduje podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przywrócenie terminu do złożenia powyższej opinii. W uzasadnieniu podniósł, że opinia prawna winna być złożona w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 10.08.2009r. Skoro informację o ustanowieniu go pełnomocnikiem M. B. uzyskał w dniu 18.08.2009r., a pełnomocnictwo otrzymał w dniu 20.08.2009r. to w tych okolicznościach podał, że nie miał możliwości zachowania powyższego terminu. Ponadto pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej, ponieważ nie zostało ono w żadnej części opłacone przez skarżącego. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust.1 pkt 2 lit.b w zw. z pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji, wynosi 120 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust.3 cytowanego rozporządzenia). Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika o przywrócenie terminu do złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należy podkreślić, że nie istnieje żaden przepis, który określa termin do złożenia takiej opinii, a nie należy go utożsamiać automatycznie z terminem do złożenia skargi kasacyjnej, o jakim mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a. Złożenie przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie ma zatem charakteru czynności procesowej strony, do wniesienia której Sąd mógłby przywrócić termin – stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. Z tego też względu wniosek o przywrócenie terminu należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a.