II SA/Ke 206/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka,, Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 maja 2012r. sprawy ze skargi B.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...], znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu zażalenia B. W., na podstawie art. 113 § 1 pkt 1, art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa utrzymało w mocy postanowienie wydane z up. Burmistrza Miasta i Gminy [...] przez Kierownika OPS [...] z dnia [...] prostujące, na stronie 1 w wierszu 33, oczywistą omyłkę w decyzji własnej z dnia [...] w sprawie odmowy przyznania B. W. świadczenia pieniężnego na zakup żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania", poprzez zastąpienie wyrazów "w miesiącu kwietniu" wyrazami "w miesiącu lipcu". W uzasadnieniu organ wskazał, że w decyzji z dnia [...] błędnie podano nazwę miesiąca, za który zliczano dochody rodziny B. W. W zażaleniu na postanowienie prostujące ww. oczywistą omyłkę skarżąca stwierdziła, że organ specjalnie napisał w decyzji, że wydatki rodziny uwzględnił z kwietnia 2011 r., gdy powinien wziąć je z sierpnia oraz września 2011 r. Rozpatrując sprawę w trybie zażaleniowym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało na treść art. 113 § 1 kpa oraz podniosło, że nie jest dopuszczalne, w oparciu o ten przepis, sprostowanie merytorycznego błędu oraz wydanie postanowienia o sprostowaniu, które nie miałoby cech sprostowania, a stanowiłoby formę uzupełnienia przez organ wydanej decyzji. Jak stwierdziło Kolegium, akta sprawy poprzedzające wydanie sprostowanej decyzji dowodzą, że skarżąca w dniu 26 sierpnia 2011 r. zwróciła się do organu samorządu ds. pomocy społecznej w Staszowie o przyznanie zasiłku celowego na zakup żywności i leków. Za bezsporny uznał organ fakt, iż dochodem rodziny, jaki organ I instancji badał w ramach rozpatrywania wniosku, był dochód za lipiec 2011 r., a nie kwiecień, jak omyłkowo podał w uzasadnieniu własnej decyzji z 23 września 2011r. Zdaniem SKO, pomyłka ta ma niewątpliwie charakter oczywistej omyłki, a więc zasadnie, w trybie art. 113 § 1 kpa, organ I instancji wydał zaskarżone postanowienie prostujące tę omyłkę. Skargę na postanowienie organu odwoławczego złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego B. W. podnosząc, że nie zgadza się z nim, a OPS popełnił błąd biorąc pod uwagę dochody za miesiąc kwiecień zamiast za lipiec. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 i 2 p.p.s.a.). W myśl art. 113 § 1 kpa organ administracji publicznej może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Sprostowaniu w trybie określonym w powołanym przepisie podlegają zatem jedynie "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Przepisy kpa nie zawierają ustawowej definicji tych pojęć. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w doktrynie ugruntował się pogląd, że błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, a błąd pisarski - to widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Na równi z błędami pisarskimi i rachunkowymi potraktowano inne oczywiste omyłki (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 863/00, dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjmuje się przy tym, że sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone przepisem art. 113 § 1 kpa, gdyż przyjęta w nim klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca. Wady te charakteryzuje przy tym ich oczywistość. Oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego czy też omyłki wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami. Nie podlegają natomiast sprostowaniu w omawianym trybie błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Sprostowanie nie może więc prowadzić do merytorycznej zmiany decyzji, czy ponownego rozstrzygnięcia sprawy w sposób odmienny od pierwotnego. Niedopuszczalne jest również obejmowanie instytucją sprostowania omyłek popełnionych przez organ administracji publicznej w określeniu okoliczności mogących rzutować na ocenę legalności decyzji kończącej konkretne postępowanie. W niniejszej sprawie omyłka organu I instancji polegała na podaniu błędnej nazwy miesiąca, który wzięto za podstawę obliczenia dochodów rodziny skarżącej w decyzji odmawiającej przyznania jej zasiłku celowego na zakup żywności i leków, tj. miesiąca kwietnia 2011r. zamiast lipca 2011r. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, iż powyższe uchybienie miało charakter oczywistej omyłki, wymagającej sprostowania na podstawie art. 113 § 1 kpa. Omyłka ta nie miała przy tym charakteru istotnego. Jak wynika bowiem z kwestionariusza rodzinnego wywiadu środowiskowego przeprowadzonego dnia 22 września 2011r., dołączonego do akt administracyjnych organu I instancji, dochody rodziny ustalone dla potrzeb rozstrzygnięcia złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie świadczenia pieniężnego na zakup żywności, ustalone zostały w oparciu o art. 8 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. 2009.175.1362 j.t. ze zm.). Zgodnie zaś z art. 8 ust.3 tej ustawy za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony. Nie ulega zatem wątpliwości, że skoro wniosek o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej B. W. złożyła w dniu 26 sierpnia 2011r., to dochody rodziny ustalone zostały w powyższej sprawie według poziomu z lipca 2011r., a nie z kwietnia 2011r. – jak omyłkowo napisał organ w decyzji z 23 września 2011r. W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.