II SA/Ke 211/14
PostanowienieWSA w Kielcach2014-03-24
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osobie skarżącej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie skierowania do domu pomocy społecznej przysługuje prawo do ustanowienia adwokata z urzędu oraz zwolnienia od kosztów sądowych?Ratio decidendi
Osoba fizyczna, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, ma prawo do ustanowienia adwokata z urzędu. W sprawach dotyczących pomocy społecznej, w tym skierowania do domu pomocy społecznej, skarga jest rozpoznawana bez pobierania kosztów sądowych, co czyni wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych bezprzedmiotowym.Stan faktyczny
E. M. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą skierowania do domu pomocy społecznej. Wnioskował o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, wskazując na trudną sytuację materialną i zdrowotną, w tym zaburzenia psychiczne i niskie dochody z zasiłków.Rozstrzygnięcie
Ustanowiono dla E. M. adwokata z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach; wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych uznano za bezprzedmiotowy.Pełny tekst orzeczenia
Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 24 marca 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a: ustanowić dla E. M. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach.
E. M. złożył w dniu 19.III.2014 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania do domu pomocy społecznej.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że mieszka w domu pomocy społecznej, utrzymuje się z zasiłku stałego i pielęgnacyjnego o łącznej wysokości 542 zł miesięcznie. Odpłatność za pobyt w domu pomocy społecznej wynosi 379,40 zł, do dyspozycji skarżącego pozostaje kwota 162,60 zł miesięcznie. Z załączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego wynika, że wnioskodawca cierpi na zaburzenia psychiczne i padaczkę związaną z uzależnieniem od alkoholu.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą wnioskodawcy, przede wszystkim niski dochód z zasiłków, który w większości jest przeznaczany na pokrycie kosztów pobytu w domu pomocy społecznej oraz zły stan zdrowia, zaburzenia psychiczne utrudniające samodzielne występowanie przed sądem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zatem jego wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługują na uwzględnienie.
Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a., że jest bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących skierowania do domu pomocy społecznej. Zatem skarga E. M. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło