II SA/Ke 214/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 214/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Beata Ziomek, Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant: ref. stażysta Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Zakładu Projektowania i Usług Teletechnicznych - A B. Spólki z o.o. w O. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na budowę oddala skargę. II SA/Ke 214/05 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania A. B. - pełnomocnika Zakładu Projektowania i Usług Teletechnicznych - "A. B." Sp. z o. o. od decyzji Starosty z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej Przedsiębiorstwu Finansowo- Konsultingowemu A. S.A. w W. pozwolenie na budowę gazociągu wysokiego ciśnienia relacji Pęczelice - Gacki wraz z kablem telemetrycznym wzdłuż jego trasy oraz stacji redukcyjno- pomiarowej gazu z przyłączem do Zakładów Przemysłu Gipsowego " B." S.A. w L. - kategoria obiektu XXVI, przewidzianych do realizacji na działkach wymienionych w tej decyzji a położonych w Z. S., N. Z., W. Z. D. i L., na podstawie art. 82 ust. 3 prawa budowlanego oraz art. 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ ten wskazał, iż Zakład Projektowania i Usług Teletechnicznych "A. B." Spółka z o. o. nie została uznana przez organ I Instancji za stronę w postępowaniu administracyjnym. Składając w imieniu tej Spółki odwołanie A. B. wnosił o przyznanie tej Spółce przymiotu strony ze względu na posiadaną przez tę Spółkę decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu dla gazociągu zlokalizowanego, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, w tej samej trasie. Skarżący powołał się na art. 48 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym obowiązującej w dacie wydania decyzji o wzizt, zgodnie z którym wójt, burmistrz albo prezydent miasta stwierdza w drodze decyzji wygaśnięcie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, jeżeli inny podmiot uzyskał pozwolenie na budowę. Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę gazociągu dla Spółki Akcyjnej A. " ma implikacje dla praw ZPiUT-A. B. Spółki z o.o. wynikających z posiadania ostatecznej decyzji o wzizt" która wygaśnie po uzyskaniu przez A. pozwolenia na budowę. Odnosząc się do tego zarzutu Wojewoda uznał, iż jest on niezasadny. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu jest aktem administracyjnym wydanym w odrębnym postępowaniu i inwestor występujący z wnioskiem o wydanie takiej decyzji nie musi wykazywać się prawem własności do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a decyzję , zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym można było wydać więcej niż jednemu wnioskodawcy. Nie znaczy to jednak, że inwestorzy przez sam fakt posiadania decyzji wzizt dla danego terenu są stronami w odrębnym postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestora, który wykazał dowód dysponowania tymże terenem na cele budowlane. Odwołująca się Spółka nie ma interesu prawnego ani obowiązku w sprawie pozwolenia na budowę gazociągu udzielonego Spółce A. decyzją z dnia [...]. W końcowej części odwołania skarżący wniósł o potraktowanie odwołania jako skargi złożonej w trybie art. 227 kpa, w przypadku odmówienia Spółce z o.o. A. B. prawa strony. Odnosząc się do tego wniosku Wojewoda wskazał, iż poprawność decyzji Starosty z dnia [..] będzie badana. W skardze na tę decyzje Zakład Projektowania i Usług Teletechnicznych A. B. Spółka z o. o. w O. domagała się uznania, że w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] posiadała przymiot strony i w związku z tym domagała się uchylenia tej decyzji i ponownego wszczęcia postępowania w sprawie lub w przypadku odmówienia jej przymiotu strony potraktowania odwołania z dnia 27 stycznia 2004 r. zgodnie z jego treścią jako skargi na Starostę Powiatowego w P. w trybie art. 227 kpa i "uchylenia z urzędu Starosty" jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca podniosła w skardze szereg zarzutów dotyczących nieprawidłowości decyzji organu I instancji i postępowania przed tym organem. Odnośnie natomiast zaskarżonej decyzji zarzuciła, iż Wojewoda ograniczył się jedynie do zbadania tylko jednego aspektu odwołania, a mianowicie czy skarżący posiada przymiot strony i wadliwie uznał, iż takiego przymiotu nie posiada. Wojewoda nie rozpatrzył odwołania w zakresie w nim zawartym tj. w przypadku nieprzyznania przymiotu strony skarżącemu , uznania odwołania za skargę w trybie art. 227 kpa i uchylenia decyzji z urzędu . W odpowiedzi na tę skargę organ II Instancji wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu, iż odwołanie nie zostało rozpatrzone jako skarga w trybie art. 227 kpa Wojewoda wskazał, iż odwołanie od decyzji Starosty złożyło także kilku właścicieli działek, przez które przebiega projektowany gazociąg i postępowanie odwoławcze wszczęte na ich wniosek przez organ II Instancji zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] do czasu ustalenia przez właściwy sąd skuteczności zawartych przez inwestora umów. Po ustaniu przyczyny zawieszenia postępowanie odwoławcze zostanie podjęte i wówczas będzie badana poprawność decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 3 kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której umarza postępowanie odwoławcze. Stosownie do 105 § 1 kpa postępowanie podlega umorzeniu, gdy stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego zachodzi między innymi wówczas, gdy organ odwoławczy w toku postępowania ustali, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w sprawie. Zgodnie bowiem z art. 127 §1 kpa od decyzji wydanej przez organ I instancji służy stronie odwołanie. Dlatego też badając zgodność zaskarżonej decyzji z prawem należało ustalić, czy prawidłowo Wojewoda uznał, iż skarżąca spółka nie ma przymiotu strony. Postępowanie, zakończone nieostateczną decyzją Starosty dotyczyło zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę gazociągu dla Spółki Akcyjnej A. Postępowanie zostało wszczęte na wniosek z dnia 20 listopada 2003 r. W dacie wszczęcia postępowania obowiązywał już przepis art. 28 § 2 prawa budowlanego, który stanowi lex specialis w stosunku do art. 28 kpa i odmiennie reguluje kwestię legitymacji do występowania w charakterze strony w sprawie o pozwolenie na budowę. Otóż zgodnie z art. 28 § 2 prawa budowlanego stronami w tym postępowaniu są inwestor oaz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W myśl natomiast art. 3 pkt 20 prawa budowlanego przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Składając odwołanie z dnia 27 stycznia 2004 r. skarżąca Spółka domagała się uznania jej za stronę na tej podstawie, iż ma interes prawny w rozumieniu art. 28 kpa albowiem dysponuje decyzją o warunkach zabudowy z dnia [...] wydaną na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994r. na podstawie której to ustawy zdaniem odwołującej się toczy się postępowanie. Stosownie do tej ustawy -jej art. 48 - w wypadku wydania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę dla innego inwestora, wydana skarżącej decyzja o warunkach zabudowy wygaśnie. W świetle tak wykazywanego interesu do występowania w sprawie w charakterze strony prawidłowo organ odwoławczy uznał, iż Spółka z o. o. A. B. nie może być uznana za stronę postępowania. Skarżąca nie wykazała, aby była właścicielem którejś z nieruchomości, przez które ma przebiegać planowana inwestycja, nie jest także inwestorem, a to, że takim inwestorem chciałaby być, nie daje jej legitymacji do występowania w charakterze strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę innemu inwestorowi. Ponieważ skarżąca Spółka wniosła odwołanie, w którym twierdziła, że powinna brać udział w postępowaniu w charakterze strony, prawidłowo organ odwoławczy wydał na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 decyzję, którą umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte na wniosek skarżącej. Skoro zaś postępowanie to zostało umorzone, organ ten nie mógł odnieść się merytorycznie do zawartych w tym odwołaniu zarzutów dotyczących prawidłowości decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy tylko wówczas może badać zarzuty merytoryczne, gdy wydaje decyzję na podstawie art. 138 §1 pkt 1 i 2 norma pierwsza oraz § 2 kpa; byłoby to natomiast niedopuszczalne przy wydawaniu decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze. Przedmiotem badania przez sąd w niniejszej sprawie może być tylko prawidłowość decyzji organu II instancji. Dlatego też Sąd nie może odnieść się do zawartych w skardze zarzutów dotyczących postępowania przed Starostą oraz wydanej przez ten organ decyzji. Nawet bowiem gdyby decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego była nieprawidłowa, Sąd nie mógłby w niniejszej sprawie zajmować się prawidłowością decyzji, która nie jest jeszcze ostateczna. Również przedmiotem badania nie może być w niniejszej sprawie kwestia nierozpatrzenia przez Wojewodę odwołania z dnia 27 stycznia 2004 r. jako skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa. Jak wcześniej wskazano, skoro skarżąca Spółka złożyła odwołanie, prawidłowo organ II Instancji w pierwszej kolejności wydał decyzję na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa rozstrzygając w ten sposób kluczową kwestię legitymacji skarżącej do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony. Sąd nie jest także władny na podstawie art. 227 uchylić decyzji Starosty, jak tego domaga się skarżąca. Przepis ten bowiem stanowi podstawę działania organów administracji a nie sądów administracyjnych, przed którymi postępowanie toczy się na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. /. Z kolei zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej przy czym, stosownie do § 2 tego artykułu kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obowiązujące przepisy / z jednym wyjątkiem wynikającym z art.154 § 2 cytowanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r./ nie dają uprawnień do zastępowania organów administracji w rozstrzyganiu w sprawach należących do kompetencji tych organów. Dlatego też i z tego powodu nie mogło być uwzględnione zawarte w skardze żądanie uchylenia decyzji organu I Instancji i ponownego wszczęcia postępowania w sprawie oraz potraktowania odwołania jako skargi na Starostę w trybie art. 227 kpa i uchylenia z urzędu decyzji starosty jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Mając powyższe na uwadze, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza ani prawa materialnego ani też przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie Art. 151 u ppsa.