II SA/Ke 220/10

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 7 maja 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. U. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. U. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt czasowy postanawia: I. ustanowić dla M. U. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, II. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł już uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. M. U. uiścił w dniu 23 kwietnia 2010 r. kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odmowy zameldowania na pobyt czasowy. W dniu 5 maja 2010 r. skarżący złożył formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że mieszka w ośrodku dla bezdomnych prowadzonym przez Stowarzyszenie. Jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura w wysokości 1290 zł netto miesięcznie, z czego 540 zł płaci za pobyt w ośrodku, 300 zł wydaje na zakup leków, gdyż jest przewlekle chory, a 400 zł przeznacza na spłatę długów. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego - osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim: bezdomność, brak majątku, dochód wystarczający jedynie na opłacenie pobytu w ośrodku dla bezdomnych, zakup leków i spłatę zadłużenia, uznano, że nie nie jest on w stanie ponieść innych kosztów postępowania ponad uiszczone 100 zł, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Przyznane prawo pomocy nie obejmuje zwrotu kwoty 100 zł zapłaconej tytułem wpisu od skargi. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.