II SA/Ke 223/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Kielcach z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z [...] r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej w Kielcach po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kielcach z 5 listopada 2015 r. wymierzającą karę pieniężną w łącznej kwocie 48.000,00 zł za urządzanie gry na automatach poza kasynem. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze [...] Sp. z o.o. w Warszawie wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, a także zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C-303/15 oraz wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał, że nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, że na dzień 31 października 2015 r. spółka zapłaciła kary pieniężne w łącznej wysokości 8.068.390,02 zł, a obecnie wobec spółki toczy się szereg postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzenie gier poza kasynem gry. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. Złożony w niniejszej sprawie wniosek nie spełnia tego wymogu, gdyż autor w żaden sposób nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody czy też, że spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Strona bowiem nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową. Tego stanowiska nie zmienia załączenie do skargi list księgowań na kontach analitycznych za okres od 1 stycznia do 31 października 2015 r. i syntetycznych za okres od grudnia 2014 r. do kwietnia 2015 r., oraz lista zapisów kasowych/bankowych, gdyż obrazują one wyłącznie wysokość zobowiązań wynikających z nałożonych na spółkę kar pieniężnych. Wskazywana w tych dokumentach informacja, że spółka zapłaciła kary pieniężne w znacznej wysokości, sama w sobie nie oznacza, iż zapłata przed rozpoznaniem skargi przez sąd administracyjny kary pieniężnej nałożonej w niniejszej sprawie (48.000 zł) może wyrządzić spółce znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Również złożony rachunek zysków i strat (wariant porównawczy) nie może świadczyć o aktualnej sytuacji finansowej spółki, gdyż dotyczy ono okresu od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2013 r., co uniemożliwia dokonanie oceny wpływu obciążeń finansowych wynikających z powołanych dokumentów na rzeczywistą i najbardziej aktualną sytuację finansową spółki w okresie bezpośrednio poprzedzającym wniesienie skargi w niniejszej sprawie (luty 2016 r.). Odnośnie dołączonego do skargi oświadczenia Prezesa zarządu spółki co do wysokości uiszczonych kar pieniężnych, to należy zaznaczyć, że takie oświadczenie stanowi informację nie o aktualnej sytuacji finansowej spółki, a o tym, jakie kary zostały przez nią uiszczone. Wobec braku danych dotyczących aktualnej sytuacji spółki i możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, za przedwczesne należało uznać twierdzenie, że nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania wyżej wymienionej decyzji może prowadzić do utraty płynności finansowej spółki, co z kolei groziłoby jej upadłością (por. postanowienie NSA z 13 stycznia 2016 r., II GZ 915/15 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.