II SA/Ke 224/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Rymarz, po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]znak: [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. A. G. wniósł w dniu 20 marca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...]. Rozstrzygnięciem tym organ odwoławczy w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a. uchylił decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] znak [...] w sprawie odmowy przyznania skarżącemu pomocy w postaci zasiłku celowego w ramach programu pomocy dla gospodarstw rolnych w celu złagodzenia skutków suszy i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w dniu 21 czerwca 2007r. skarżący oświadczył, iż cofa złożoną w niniejszej sprawie skargę, ponieważ została już ponownie wydana decyzja przez organ I instancji. Podniósł także, iż zaskarżona decyzja była dla niego korzystna, ponieważ uchylała decyzję odmawiającą przyznania mu zasiłku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał cofnięcie skargi przez A. G. za dopuszczalne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Z tych względów i na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.