II SA/Ke 228/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków M. P. i A. L z dnia 10 maja 2018 r. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. P. i A. L na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych. M. P. i A. L złożyły formularze urzędowe PPF wnosząc o zwolnienie kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawczynie są współwłaścicielkami domu wielkości 230 m² na działce przy ul. [...].M. P. jest radcą prawnym, pobiera emeryturę w wysokości 1300 zł na podstawie zlecenia zarabia miesięcznie 4000 zł, z tytułu najmu osiąga miesięczny dochód w wysokości 600 zł. Wnioskodawczyni podała następujące stałe wydatki: ZUS- 300 zł, woda 360 zł co 2 miesiące, gaz – 600 zł, podatek dochodowy – 600 zł, składki -100 zł, podatek od nieruchomości – 167 zł kwartalnie, prąd 200 zł (zimą – 500 zł), śmieci 12 zł, utrzymanie własne (żywność, odzież, środki czystości) – 1500 zł. przejazdy – 200 zł, utrzymanie psa i kota oraz wydatki na weterynarza – 600 zł. Ponadto wspomaga kwotą 1000 zł – 1500 zł miesięcznie córkę A. L., która mieszka w W., jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako bezrobotna i poszukuje pracy zgodnej z ukończonym kierunkiem studiów (architektura krajobrazu). A. L płaci 900 zł miesięcznie tytułem czynszu za wynajem połowy mieszkania. Wnioskodawczyni wykazała, że ma wierzytelność w postaci zaległych alimentów od ojca w wysokości 107.000 złotych. M. P. oświadczyła, że nie stać jej na leczenie siebie, ponosi sama koszty związane z utrzymaniem domu, który wymaga ciągłych napraw, nie może sprzedać nieruchomości ze względu na postępowanie sądowe wszczęte przez byłego męża. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 20 lipca 2017r. oddalono wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 31 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę M. P. i A. L. W dniu 10 maja 2018 r. M. P. działając jako skarżąca i pełnomocnik A. L wniosła skargę kasacyjną od wyroku, do której dołączyła formularze PPF z wnioskami obu skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonych formularzy wynika, że A. L obecnie otrzymuje miesięcznie wynagrodzenie za pracę w wysokości 2600 zł netto i osiąga dochód z najmu w wysokości 1000 zł. Miesięcznie płaci 1800 zł jako najemca mieszkania w Warszawie oraz ponosi koszty własnego utrzymania, dojazdów do pracy, zakupów żywności i środków czystości opłat za media w wysokości 1800 zł. M. P. pobiera emeryturę w wysokości 1300 zł, na podstawie zlecenia zarabia miesięcznie 4000 zł netto, z tytułu najmu osiąga miesięczny dochód w wysokości 700zł. Ponosi miesięczne koszty utrzymania siebie i psów w wysokości 4000 zł oraz koszty remontowe w wysokości 2000 zł. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Instytucja prawa pomocy ma zatem na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym W rozpoznawanej sprawie sytuacja majątkowa skarżących, zobowiązanych solidarnie do ponoszenia kosztów sądowych, poprawiła w porównaniu z opisaną w poprzednich wnioskach o przyznanie prawa pomocy. A. L. osiąga stałe dochody z najmu i wynagrodzenia za pracę. M. P. nie wspiera już finansowo córki, przeznacza cały swój stały dochód z emerytury, umowy zlecenia i najmu na utrzymanie siebie samej i psów oraz prace remontowe. W dniu 12 października 2017 r. uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł, a w dniu 2 marca 2018 r. opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł. W świetle powyższych okoliczności uznano, że skarżące są w stanie zapłacić 250 zł tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, który jest obecnie jedynym wymaganym kosztem postępowania sądowego (inne ewentualne koszty sądowe nie przekroczą jednorazowo kwoty 100 zł). Ponowne wnioski o przyznanie prawa pomocy podlegają zatem oddaleniu. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.