II SA/Ke 228/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. P.-L. o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od postanowienia Starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach z dnia 20 lipca 2017 r. oddalającego wnioski o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. P.-L. i A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Postanowieniem z 20 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Ke 228/17 Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach oddalił wnioski M. P.-L. oraz A. L. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi ww. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 19 stycznia 2017 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Powyższe postanowienie zostało doręczone M. P.-L. w dniu 9 sierpnia 2017 r. Pismem z dnia 9 października 2017 r. ww. skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia z 20 lipca 2017 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. W niniejszej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżąca wskazała brak pouczenia jej o sposobie zaskarżenia postanowienia z 20 lipca 2017 r. Odnosząc się do powyższego należy wskazać, że, co do zasady, błędne pouczenie (lub brak pouczenia) przez sąd skarżącego o przysługujących mu środkach zaskarżenia stanowi przesłankę wyłączającą jego winę w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia (por. postanowienia WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2006 r., IV SA/Wa 343/05, LEX nr 199545, postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04, LEX nr 236851, z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14, LEX nr 1459935). Jednakże w niniejszej sprawie okoliczności przedstawione przez M. P.-L. we wniosku z dnia 9 października 2017 r. wskazują, iż brak pouczenia jej o środkach zaskarżenia, nie miał wpływu na uchybienie terminu. Skarżąca wskazała bowiem, iż w terminie zakreślonym do złożenia sprzeciwu od postanowienia z 20 lipca 2017 r., tj. w dniu 16 sierpnia 2017 r., nadała w urzędzie pocztowym stosowny sprzeciw, jednakże nie został on doręczony do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Powyższe wskazuje na to, iż M P.-L. była świadoma 7-dniowego terminu zakreślonego dla złożenia sprzeciwu, tym bardziej, iż postanowienie z 20 lipca 2017 r. zostało wysłane również do A. L., na adres ten sam co adres zamieszkania M P.-L. (i doręczone drugiej z ww.), a przesyłka ta zawierała pouczenie o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu. Reasumując zauważyć należy, iż przyczyną uchybienia terminu nie był brak pouczenia M P.-L. o terminie i sposobie zaskarżenia postanowienia z 20 lipca 2017 r., a nieskuteczne nadanie sprzeciwu w dniu 16 sierpnia 2017 r., przy czym nie jest rolą Sądu dochodzenie przyczyn takiego stanu rzeczy, a sama skarżąca okoliczności tej nie powołała we wniosku o przywrócenie terminu. Mając na uwadze powyższe oraz to, że M P.-L. w inny sposób nie uprawdopodobniła, by do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez jej winy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.