II SA/Ke 229/15

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 21 stycznia 2016 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat E. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt scalenia postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokat E.W. kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) VAT, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 14 maja 2015 r. ustanowiono dla A. Ł. na jego wniosek adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na decyzję Wojewody w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji zatwierdzającej projekt scalenia Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka Kielcach wyznaczyła w dniu 21 maja 2015 r. pełnomocnikiem skarżącego adwokat E. W. Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A. Ł. W dniu 10 czerwca 2015 r wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach sporządzona przez adwokat E.W. opinia prawna o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przy sporządzaniu opinii prawnej, z oświadczeniem, że koszty te nie zostały opłacone w żadnej części. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku adwokatów regulacje powyższe znajdują się w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), zwanego dalej "rozporządzeniem". Jego stosowanie w niniejszej sprawie związane jest z brzmieniem przepisu przejściowego - § 22 nowego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801), który do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia nakazuje stosowanie przepisów dotychczasowych do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, wynosi 180 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 221,40 zł, w tym kwotę 41,40 zł VAT. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.