II SA/Ke 230/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi I. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...], wydaną z upoważnienia Wójta Gminy odmówiono I.G. ustalenia prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad żoną W. G., legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Po rozpoznaniu odwołania I.G. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w, decyzją z dnia [...] - na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i orzekło o przyznaniu I.G. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku ze sprawowaniem opieki nad żoną W.G. w kwocie 520 zł miesięcznie za okres od 1 sierpnia 2013r. do 30 września 2013r. i w kwocie 346,60 zł za okres od 1 października 2013r. do 20 października 2013r. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję z dnia 8 stycznia 2014r. wniósł I.G., zarzucając, że jego żona zmarła nie dnia 20 października 2013r., jak mylnie przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, lecz dnia 20 grudnia 2013r. i do tej daty winien mieć przyznany specjalny zasiłek opiekuńczy. Po wniesieniu skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że decyzja z dnia [...]. błędnie określała okres zasiłkowy, w związku z czym wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności własnej decyzji z dnia 8 stycznia 2014r. Decyzją z dnia [...] organ stwierdził nieważność decyzji z dnia [...]. Pismem z dnia 2 kwietnia 2014r. organ poinformował, że I.G. nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia 27 lutego 2014r. i decyzja ta stała się ostateczna. W związku z tym, Samorządowe Kolegium Odwoławczego ponownie rozpoznało odwołanie I. G. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy. Decyzją z dnia [....], sprostowaną postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2014r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchyliło w całości decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy i w tym zakresie orzekło o przyznaniu I. G. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad żoną W. G. legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, na okres od 1 sierpnia 2013r. do 31 października 2013r. w wysokości 520 zł miesięcznie. Organ podniósł, że w związku ze złożeniem wniosku przez I.G. w dniu 5 sierpnia 2013r., okres zasiłkowy 2012/2013 obejmował okres od sierpnia 2013r. do 31 października 2013r. Jak wynika z akt administracyjnych decyzja z dnia [...] została doręczona skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2014r. i nie została przez niego zaskarżona do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że postępowanie sądowe w sprawie ze skargi I.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która została wyeliminowana z obrotu prawnego na skutego stwierdzenia jej nieważności z mocą ex tunc, jest bezprzedmiotowe i na zasadzie art. 160 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. umorzył postępowanie sądowe.