II SA/Ke 231/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.),, Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 października 2008r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata M. W. kwotę 309,80 (trzysta dziewięć 80/100) złotych w tym 17 (siedemnaście) złotych opłaty skarbowej oraz VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Decyzją z dnia 14 marca 2008r. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania Z. C. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 16 stycznia 2008r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej "..." w [...] pozwolenia na budowę drogi pożarowej do budynków mieszkalnych wysokich na działkach: nr 694/14, nr 694/15, nr 694/16, nr 694/19, nr 694/20, nr 694/22, nr 694/23, nr 694/25, nr 694/28, nr 694/31, nr 694/32, nr 694/33, nr 694/34, nr 694/35, nr 694/36, nr 694/41, nr 694/42, nr 694/44 przy ul. [...] w [...], na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane oraz 138 § 1 pkt 3 kpa umorzył postępowanie odwoławcze, gdyż odwołanie nie pochodzi od strony tego postępowania. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że Z. C. nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym udzielenia Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej "..." w [...] pozwolenia na budowę drogi pożarowej, jak również decyzja wydana w tej sprawie nie była do niego skierowana. Pomimo tego złożył on od powyższej decyzji odwołanie, w którym zarzucił, iż mieszkańcy bloku przy ul. [...] nie wyrażają zgody na wybudowanie parkingu na drodze pożarowej, gdyż pozbawi on ich "ekologii" to jest drzew, rabatek, trawy i boiska dla dzieci. Do odwołania załączył listę mieszkańców budynku przy ul. [...], na której wyrazili oni swoją opinię na temat budowy parkingu przy drodze pożarowej. Z. C. został wezwany do przedłożenia dowodu stwierdzającego, że posiada przymiot strony w sprawie tj. oryginałów dokumentów potwierdzających, iż jest właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości objętej ww. pozwoleniem na budowę albo pełnomocnictwa do reprezentowania strony tego postępowania. W odpowiedzi poinformował on, że nie jest pełnomocnikiem do reprezentowania strony tego postępowania oraz, że 65 mieszkańców bloku z ul. [...] w [...] nie wyraża zgody na "pozbawienie ...ekologii". Wojewoda powołując się na definicję strony określoną w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane oraz definicję obszaru oddziaływania obiektu /art. 3 pkt 20 tej ustawy/ stwierdził, że stronami przedmiotowego postępowania są właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości, obejmujących działki wymienione w decyzji organu I instancji. Tymczasem Z. C. nie przedłożył żadnych dokumentów, świadczących o tym, by posiadał przymiot strony w sprawie. W załączonym do akt sprawy skróconym wypisie z rejestru gruntów obejmującym przedmiotową inwestycję nie widnieje nazwisko Z. C., ani żadnej z osób, które wyraziły swoje niezadowolenie z budowy parkingu na drodze pożarowej objętej pozwoleniem na budowę. Również z informacji uzyskanej w Robotniczej Spółdzielni Mieszkaniowej "..." w [...] nie wynika, aby Z. C. posiadał ustanowioną odrębną własność lokalu wraz z udziałem w gruncie, który znajdowałby się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji. Z. C. posiada spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu w budynku nr [...] przy ul. [...], które to prawo dotyczy jedynie lokalu mieszkalnego (bez udziału w prawie własności bądź użytkowania wieczystego gruntu). Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w orzecznictwie utrwalił się pogląd, że członkom spółdzielni mieszkaniowej (posiadającym również spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu) nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym, lecz podmioty te reprezentowane są przez statutowo właściwe organy spółdzielni. Dodał również, że w przypadku gdy twierdzenie strony odwołującej się, iż posiada przymiot strony w postępowaniu administracyjnym nie zostanie pozytywnie zweryfikowane w postępowaniu odwoławczym, należy wydać decyzję o umorzeniu postępowania, gdyż nie ma podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze na powyższą decyzję Z. C., zarzucił, że w decyzji tej popełniono błąd, "bo stroną postępowania jest 65 członków RSM [...], którzy na liście podpisali się, że nie zgadzają się budować parkingu miedzy blokami 37 i 39", decyzję doręczono tylko jemu, a powinny ją dostać również pozostałe 64 osoby, aby mogły odwołać się do sądu. Wskazał, że w swoim piśmie z dnia 28 lutego 2008r. wyraźnie napisał, że nie jest pełnomocnikiem 65 mieszkańców. Nadto skarżący podniósł szereg zarzutów dotyczących nieprawidłowej jego zdaniem polityki Prezydenta Miasta w zakresie realizowanych na terenie miasta inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Wskazać należy, że przesłanką decydującą o przymiocie strony w postępowaniu administracyjnym stosownie do treści art. 28 kpa jest interes prawny, wykazany przez dany podmiot ubiegający się o uczestnictwo w postępowaniu. Jednakże krąg podmiotów uprawnionych do udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę został uregulowany przez przepis szczególny tj. art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 nr 156 poz. 1118 ze zm.). Przepis ten za stronę postępowania o pozwolenie na budowę uznaje jedynie inwestorów oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się na obszarze oddziaływania obiektu, będącego przedmiotem tego postępowania. Z. C. legitymuje się spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu w budynku nr [...] przy ul. [...] w [...], nie jest zatem żadnym z podmiotów wymienionych w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. W tym miejscu zwrócić należy uwagę, że przedmiotem spółdzielczego prawa do lokalu jest sam lokal mieszkalny, a nie budynek z gruntem. Z kolei zarządzanie pozostałymi częściami budynku, służącymi lub przeznaczonymi do wspólnego użytku członków spółdzielni, których lokale znajdują się w tym budynku, należy do spółdzielni, w imieniu której działa zarząd, który reprezentuje także spółdzielnię na zewnątrz. W sytuacji gdy członkowie spółdzielni, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, nie zgadzają się ze stanowiskiem władz spółdzielni (rady, zarządu), powinni je kwestionować w trybie postępowania wewnątrzspółdzielczego. Nie mają natomiast legitymacji do kwestionowania zamierzenia inwestycyjnego w prowadzonym na wniosek spółdzielni postępowaniu o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na budowę. Dlatego też prawidłowo Wojewoda umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na to, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony. Wbrew zarzutom skargi osoby, które wyraziły swoją negatywną opinię na temat planowanej przez Spółdzielnię inwestycji, również, podobnie jak skarżący, nie były stronami postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, a ponieważ nie składały one do organu odwołań ( Z. C. sam w skardze podkreślił, iż nie jest ich pełnomocnikiem), brak było podstaw do doręczania im zaskarżonej decyzji. Przedmiotem badania przez Sąd w tej sprawie jest tylko prawidłowość decyzji Wojewody, umarzającej postępowanie odwoławcze, dlatego też wszelkie zawarte w skardze zarzuty, dotyczące niszczącej, zdaniem skarżącego "ekologię" polityki władz miasta nie mogą być w sprawie tej skutecznie podnoszone. Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.). O kosztach Sąd orzekł w oparciu o art. 250 tej ustawy oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 2 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz.1348 ze zm.).