II SA/Ke 232/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej cały uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. B. G. wniosła, za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z [...] w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wskazał, że w zaskarżonym postanowieniu błędnie pouczył stronę o przysługującym jej środku zaskarżenia i dlatego decyzją z 20 lutego 2017 r. sprostował błędne pouczenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarżąca wniosła skargę na postanowienie, wydane na podstawie art. 169 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613), Dyrektora Izby Celnej w Kielcach w przedmiocie pozostawienia zażalenia bez rozpatrzenia. Tymczasem zgodnie z art. 169 § 4 tej ustawy organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie (art. 236 § 2 pkt 1). Skoro więc skarżąca nie złożyła zażalenia do Dyrektora Izby Celnej od zaskarżonego postanowienia, lecz z pominięciem tego środka wniosła skargę do Sądu, skargę tę jako przedwczesną, a przez to niedopuszczalną należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucić. Na marginesie należy zauważyć, że strona złożyła powyższą skargę do Sądu na podstawie błędnego pouczenia organu. Jednak okoliczność ta nie może uzasadniać rozpatrzenia przez Sąd niedopuszczalnej skargi. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.