II SA/Ke 237/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z [...], Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu odwołania M. D. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z [...] wymierzającą karę pieniężną w wysokości 24.000,00 zł za urządzanie gry na automatach poza kasynem. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze M. D. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, oraz wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, a także na to, że zaskarżona decyzja jest "w całości nieprawidłowa". Skarżący podniósł, że jego sytuacja finansowa nie jest stabilna i nawet stosunkowo nieznaczna kara finansowa może doprowadzić do jej zachwiania. Wymierzenie i wyegzekwowanie kary może przyczynić się do wyrządzenia uszczerbku, który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zdaniem skarżącego dokonując oceny czy wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków należy odnosić się do przyszłości. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. W niniejszej sprawie treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się do ogólnego stwierdzenia o istnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, zagrożenia dla dalszego bytu gospodarczego skarżącego oraz wskazania na jego niestabilną sytuację finansową. Wniosek ten nie zawiera jednak szczegółowego uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji nie przywołano żadnych konkretnych dowodów i okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w istocie nie wskazał jaka to będzie szkoda i jakie będą jej rozmiary ani też nie wyjaśnił na czym polega jego "niestabilna" sytuacja finansowa i w jaki sposób wykonanie decyzji może na nią wpłynąć. Tymczasem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.