II SA/Ke 238/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kielcach z dnia [...] w przedmiocie wymierzenia K. C. kary pieniężnej w kwocie 24.000 zł za urządzanie gry na automatach poza kasynem. K. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie. W skardze wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że istnieje wysokie ryzyko utraty przez niego płynności finansowej i wyrządzenia znacznej oraz nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny skarżącego. Na chwilę obecną skarżący nadal prowadzi działalność gospodarczą. Zatrudnia on jedną osobę na umowę o pracę (pełny etat), za wynagrodzeniem w kwocie 2.500,00 zł brutto oraz jedną osobę na podstawie umowy zlecenia (matka samotnie wychowującą dwójkę dzieci) za wynagrodzeniem w kwocie 800,00 zł brutto. Ponadto skarżący posiada zaciągnięte kredyty na łączną kwotę 180.000,00 zł (na samochody i nieruchomość) – spłaca je w miesięcznych ratach po około 6.000,00 zł. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i prowadzenie ewentualnego postępowania egzekucyjnego spowoduje, iż skarżący będzie zmuszony zamknąć prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą, co wiązać się będzie z pewnością z koniecznością rozwiązania umów z pracownikiem i współpracownikiem. Skarżący zaznaczył, że kwota nałożonej kary pieniężnej jest bliska połowie dochodu osiągniętego przez niego w całym 2014 roku (64.521,56 zł), co wraz z przedstawionymi wyżej zobowiązaniami finansowymi spowoduje, iż skarżący, na skutek egzekucji nałożonej na niego kary finansowej, może zostać pozbawiony środków do życia. Brak środków finansowych może spowodować, iż popadnie on w spiralę zadłużenia, co będzie samo w sobie trudne do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie wystąpienia przesłanek do zastosowania ochrony tymczasowej należy do wnioskującego o jej udzielenie. Wskazać przy tym trzeba, że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, które nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce wówczas, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Mając na uwadze argumentację przedstawioną w złożonym w niniejszej sprawie wniosku Sąd uznał, że skarżący uprawdopodobnił w wystarczający sposób, że wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 24.000zł, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić przy tym trzeba, że jakkolwiek nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, to jednak wykonanie decyzji może doprowadzić do zamknięcia prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, co wiązać się będzie z koniecznością rozwiązania umów z pracownikiem i współpracownikiem. Ponadto egzekucja nałożonej kary pieniężnej w wysokości bliskiej połowie dochodu osiągniętego przez skarżącego w całym 2014 roku, może pozbawić środków skarżącego do życia, zwłaszcza, że posiada on zobowiązania kredytowe na łączną kwotę 180.000,00 zł . Wskazać przy tym trzeba, że wykonanie zaskarżonej decyzji – grożące zakończeniem prowadzenia działalności gospodarczej – stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004r., sygn. akt FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz do art. 61, LEX 2013). Mając na uwadze, że skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.