II SA/Ke 245/08

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 8 stycznia 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania adwokatowi R. B. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę T. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W dniu 13 sierpnia 2008 r. skarżący złożył wniosek o ustanowienie adwokata. Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 25 sierpnia 2008 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w dniu 3 września 2008 r. pełnomocnikiem T. Z. adwokata R. B. W dniu 22 października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła opinia prawna wyznaczonego z urzędu adwokata R. B., w której podniósł, że nie znajduje podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W opinii zawarł wniosek o zasądzenie wynagrodzenia adwokackiego z tytułu sporządzenia przedmiotowej opinii. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie tej treści nie zostało złożone przez adwokata również w terminie późniejszym, po wpłynięciu opinii prawnej do Sądu. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zasady te zostały uregulowane w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). Zgodnie z § 20 powyższego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Nie ulega wątpliwości, iż z treści przepisu wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Wymaga przy tym podkreślenia, iż brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a. Przyjmuje się bowiem, iż oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2008 roku o sygn. akt I OZ 390/08). Reasumując, skoro zawarty w opinii prawnej wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego z urzędu nie zawierał oświadczenia o ich nieuiszczeniu w całości lub w części, należało odmówić przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 20 cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.