II SA/Ke 245/15

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 9 września 2015 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata D. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata D. W. kwotę 1476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), w tym kwotę 276 zł (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych) podatku od towarów i usług VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14.V.2015 r. ustanowiono dla K. K. na jego wniosek adwokata z urzędu w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie opłaty legalizacyjnej w wysokości 25000 zł. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach wyznaczyła w dniu 20.V.2015 r. pełnomocnikiem skarżącej adwokata D. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 18.VI.2015 r. oddalił skargę K. K. W dniu 29.VII.2015 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosek zasądzenie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, gdyż pomoc prawna nie została w całości ani w części opłacona. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz.461) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia - opłaty legalizacyjnej wynosi 25000 zł, a więc podstawą prawną do zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnika jest § 18 ust 1 pkt 2 lit. b , § 18 ust 1 pkt 1 lit. a oraz § 6 pkt 5 cytowanego rozporządzenia. Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. b w związku z § 18 ust 1 pkt 1 lit. a i § 6 pkt 5, cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 1200 zł. Kwota ta stanowi 50 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 2400 zł, zgodnie z § 6 pkt 5, cytowanego rozporządzenia. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 1476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych). Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. b cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.