II SA/Ke 246/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 17 września 2015 r. znak: [...] w przedmiocie kary porządkowej w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 stycznia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 17 września 2015 r. znak: [...] Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2016 r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej po rozpatrzeniu wniosku M. K., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 17 września 2015 r. znak: [...] nakładające na stronę karę porządkową w wysokości 800 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia 14 stycznia 2016 r., M. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 17 września 2015 r. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wykonanie ww. postanowienia może wyrządzić znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Ponieważ w złożonym wniosku skarżący nie domaga się wstrzymania zaskarżonego postanowienia z dnia 14 stycznia 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, lecz postanowienia organu I instancji z dnia 17 września 2015 r. o nałożeniu kary porządkowej, w pierwszej kolejności należy rozstrzygnąć, czy postanowienie z dnia 17 września 2015 r. zostało wydane w granicach tej samej sprawy co zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Innymi słowy, należy odnieść się do dopuszczalności wstrzymania wykonania wskazanego we wniosku postanowienia organu I instancji z dnia 17 września 2015 r. Norma art. 61 § 3 Ppsa rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania art. 61 § 3 Ppsa będzie mieć zatem, jakie znaczenie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w postanowieniu stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (por. postanowienie NSA z dnia 3 lutego 2015r., sygn. akt II OZ 63/15, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nawet tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia jednak, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było jego merytorycznej kontroli dokonanej przez organ odwoławczy, a postępowanie przed tym organem zakończone zostało rozstrzygnięciem o charakterze procesowym - odmową przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Nałożenie na skarżącego kary porządkowej oraz kwestia przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy nie odnosił się do kwestii zasadności nałożonej na skarżącego kary, ponieważ stwierdził, że nie ma podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadnia stwierdzenie, że postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 17 września 2015 r. znak: [...] nie mogło być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Stąd też wniosek podlegał oddaleniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 61 § 3 i 5 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.