II SA/Ke 247/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 15 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi L. P. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na rzecz L.P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił L. P. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podniesiono, że decyzją z dnia [...] Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił L. P. przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu przymusowego wcielenia do Brygad "Służby Polsce", pouczając o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. L. P. powyższą decyzję otrzymał w dniu 29 września 2005r., (o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru), zaś wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wraz z prośbą o przywrócenie terminu złożył w dniu 14 grudnia 2005r. L. P. w złożonej prośbie podniósł, że w dniu 5 października 2005r. uległ wypadkowi i doznał urazu nogi, co uniemożliwiło jego poruszanie się. Z nadesłanych organowi kserokopii dokumentów wynikało, że w dniu 5 października 2005r. w szpitalu L. P. opatrzono nogę z zaleceniem kontynuacji leczenia w poradni chirurgicznej, gdzie zgłaszał się w dniach: 10 i 14 października 2005r. i 16 stycznia 2006r. L.P. pomimo wezwania nie wskazał kiedy ustały przyczyny uniemożliwiające wniesienie odwołania. W związku z tym Kierownik na podstawie materiału dowodowego uznał, że upływ siedmiodniowego terminu od dnia ustania przyczyny jego uchybienia przewidzianego w art. 58 § 2 kpa rozpoczął bieg najpóźniej od końca października 2005r. kiedy to po raz ostatni - przed długą przerwą strona korzystała z pomocy lekarza. Skoro złożenie prośby o przywrócenie terminu nastąpiło dopiero 14 grudnia 2005r. nie można uznać, że zaszły przesłanki do jego przywrócenia, albowiem zgodnie z art. 58 § 3 kpa przywrócenie terminu do złożenia prośby przewidzianej w § 2 art. 58 kpa jest niedopuszczalne. Skargę na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu L. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w dniu 11 kwietnia 2006r. W uzasadnieniu wskazał, iż przedmiotowy wniosek złożył na poczcie od razu, kiedy mógł się poruszać. Podniósł, iż od dnia 14 października 2005r. nie uczęszczał na zabiegi do Ośrodka ZOZ, albowiem zgodnie z ustnymi zaleceniami lekarza noga powinna być unieruchomiona aby zapobiec otwarciu rany. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zwarzył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest badać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 58 § 1 i 2 kpa organ administracyjny obowiązany jest przywrócić termin , gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: a) uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy i brak winy zostanie uprawdopodobniony, b) zainteresowany złoży wniosek w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, c) zainteresowany dopełnił czynności, dla której określony był termin. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje, się że jedną z okoliczności niezawinionego przez zainteresowanego niedopełnienia czynności procesowych w terminie jest obłożna choroba uniemożliwiająca stronie wniesienie odwołania. Ustanie przyczyny uchybienia terminu to z reguły ustanie przeszkody niemożliwej do przezwyciężenia przez zainteresowanego , który dołożył należytej staranności. W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, przedstawione przez skarżącego okoliczności i argumenty dawały podstawę do przyjęcia, iż składając w dniu 14 grudnia 2005r. prośbę o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, zachował przewidziany art. 58 § 2 kpa ustawowy termin 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Za nietrafną należy uznać argumentację organu co do rozpoczęcia biegu 7 dniowego terminu najpóźniej z końcem października 2005r. skoro z adnotacji w karcie "historia choroby" wystawionej przez Zespół Opieki Zdrowotnej Poradnia Chirurgiczna wynika, że rana została wygojona 16 stycznia 2006r. W tej sytuacji zarówno wiek skarżącego ( 71 lat ), doznany uraz jak i twierdzenia o zaleceniach lekarza co do unieruchomienia nogi przemawiają za przyjęciem, że skarżący nadał na poczcie listem poleconym prośbę o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy bezpośrednio po ustaniu przyczyn uniemożliwiających mu dokonanie tych czynności w terminie. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ administracji publicznej powinien rozpoznać prośbę na podstawie art. 58 § 1 kpa i ocenić, czy wskazane w piśmie z dnia 14 grudnia 2005r. ( i uzupełnione w dniu 28.02.2006r.) okoliczności uprawdopodobniają twierdzenie, iż uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło bez winy skarżącego. Z powyższych względów zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu, bowiem stwierdzone naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co powodowało konieczność orzeczenia jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Orzeczenie o kosztach oparto o art. 200 p.p.s.a.