II SA/Ke 247/16

II SA/Ke 247/16 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach poza kasynem postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. II SA/Ke 247/16 UZASADNIENIE Decyzją z 18 stycznia 2016 r., znak: [...] , Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu odwołania P. J. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kielcach z 22 października 2015 r. wymierzającą karę pieniężną w łącznej wysokości 36.000,00 zł za urządzanie gry na automacie poza kasynem. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skardze P. J. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, a także zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawie C-303/15 oraz wstrzymanie wykonania tej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący wskazał, że nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz, że brak jest jednolitego stanowiska w "łonie Służby Celnej" co do charakteru gier na urządzeniach, różna jest praktyka organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, zachodzą istotne wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego i brak jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty z jednostki badającej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jeśli chodzi o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności po przekazaniu akt sądowi, jest to możliwe tylko na wniosek i tylko w razie spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymi przesłankami są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających wystąpienie którejś z tych przesłanek. W niniejszej sprawie treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się do stwierdzenia, że brak jest negatywnych przesłanek z art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz wskazania korzystnego, z punktu widzenia skarżącego, orzecznictwa sądów administracyjnych w podobnych do niniejszej sprawach. Wniosek ten nie zawiera jednak uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji nie przywołano żadnych konkretnych dowodów i okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w istocie nie wskazał jaka to będzie szkoda i jakie będą jej rozmiary. Tymczasem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.