II SA/Ke 251/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: zwolnić K.L. od wpisu sądowego od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. K. L. złożył w dniu 30 marca 2016 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1216,24 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku, mieszka w wynajmowanym mieszkaniu. Wnioskodawca podał następujące stałe wydatki: 600 zł za wynajem pokoju wraz z mediami, 50 zł na telefon, 15 zł na fryzjera, 20 zł na aspirynę. Pozostałą część dochodu przeznacza na zakup żywności i ubrań. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim: niski dochód z emerytury, wystarczający jedynie na zaspokojenie jego bieżących potrzeb życiowych oraz brak majątku, uznano że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym, zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.