II SA/Ke 252/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza,, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Monika Zielińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 października 2009r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego A.Cz. kwotę 309,80 (trzysta dziewięć i 80/100) złotych w tym VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność odwołania od pisma Burmistrza Miasta z dnia " w kwestii drogi nr 915 i muru betonowego na tejże drodze otrzymanej 22.09.2006r. w Sądzie Rejonowym". Do wydania tego postanowienia doszło na tle następujących okoliczności: W dniu 26 października 2006r. K. M. skierowała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo zatytułowane "odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta z dn. [...]" Do pisma dołączyła pismo procesowe – odpowiedź na wniosek - jakie Burmistrz Miasta złożył do sprawy I Ns 378/06, w której Gmina występowała jako uczestnik postępowania. W piśmie tym Burmistrz wskazywał, że Gmina nie jest legitymowana do występowania w sprawie, bowiem nie jest właścicielem działki nr ew. 915. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 66 § 3 kpa zwróciło K. M. pismo nazwane "odwołaniem", a po ponownym rozpatrzeniu sprawy postanowieniem z dnia 5 marca 2007r. utrzymało w mocy swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu organ ten wskazał, że pismo Burmistrza Miasta jest odpowiedzią na pozew i nie może być potraktowane jako decyzja. Na skutek wniesionej przez K. M. skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 22 czerwca 2007r. uchylił oba te postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, ze pismo Burmistrza Miasta z [...] 20 . dotyczy sprawy cywilnej, toczącej się przed Sądem Rejonowym i nie ma charakteru decyzji administracyjnej, o jakiej mowa w art. 104 kpa. To, ze K. M. skarży to pismo ma jedynie znaczenie w kwestii rozstrzygnięcia odwołania. Nie może to jednak prowadzić do zastosowania art. 66 § 3 kpa, lecz w takiej sytuacji organ ma obowiązek wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania, stosownie do dyspozycji art. 134 kpa. Wyrok ten zaskarżyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Wyrokiem z dnia 18 listopada 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną organu, podzielając stanowisko WSA w Kielcach, iż złożone przez K. M. pismo, zatytułowane odwołanie, powinno być rozpoznane pod kątem jego dopuszczalności zgodnie z art. 134 kpa. Ponownie rozpoznając sprawę Kolegium wydało zaskarżone obecnie postanowienie. W jego uzasadnieniu przytoczyło przebieg postępowania, wskazało, że zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w orzeczeniu sądu. Organ powołał się na szereg innych orzeczeń i wskazał, że w niniejszej sprawie występuje niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych, a mianowicie brak przedmiotu zaskarżenia. Pismo bowiem Burmistrza Miasta, które zostało zaskarżone przez K. M., nie jest decyzją administracyjną, a wyłącznie pismem procesowym. Skargę na to postanowienia wniosła K. M., domagając się jego uchylenia. Zarzuciła, że drogi wewnętrzne pełnią role dróg publicznych i nie mogą być zawłaszczane przez ich użytkowników. Zdaniem skarżącej Burmistrz określając swoje stanowisko w piśmie procesowym, skierowanym do Sądu, faktycznie wydał decyzję. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Jak już wcześniej wskazano, pismo zatytułowane "odwołanie od pisma Burmistrza Miasta z dnia [...] " było już przedmiotem oceny zarówno tut. Sądu jak i pośrednio Naczelnego Sądu Administracyjnego. Oba te sądy wyraziły pogląd, że w sprawie winien mieć zastosowanie przepis art. 134 kpa, zgodnie z którym organ odwoławczy między innymi stwierdza niedopuszczalność. Od wydania wyroku, w którym taka ocena została dokonana do chwili obecnej nie zaistniała ani zmiana stanu prawnego ani też stanu faktycznego. Wbrew twierdzeniom skarżącej pismo procesowe, jakie Burmistrz - działając w imieniu Gminy, będącej uczestnikiem toczącego się przed Sądem Rejonowym postępowania cywilnego – złożył, i które zostało doręczone K. M., jako wnioskodawczyni w tej sprawie, nie może być w żadnym razie uznane za decyzję. Skoro więc brak jest przedmiotu zaskarżenia, prawidłowo organ na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania. Mając powyższe na uwadze skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ppsa. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej Sąd orzekł zgodnie z art. 250 uppsa oraz z § 15 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 "a" oraz § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). Na przyznaną radcy prawnemu łączną kwotę 309, 80 zł składa się opłata w wysokości 240 zł, podatek VAT od tej kwoty w wysokości 52,80 zł oraz poniesione przez pełnomocnika wydatki związane z koniecznością uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.