II SA/Ke 252/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w Karczewie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Decyzją z [...] r. znak: [...], Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez [...] Sp. z o.o. w Karczewie na podstawie art. 221, 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z 25 listopada 2014 r. w przedmiocie odmowy przedłużenia zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 7 października 2009 r. ze zmianami, na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa świętokrzyskiego. W uzasadnieniu organ wskazał, że wnioskiem z 31 października 2014 r. ww. spółka na podstawie art. 36 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 24 ust. 1 a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych i ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o zmianie ustawy o grach i zakładach wzajemnych oraz o zmianie niektórych ustaw, zwróciła się do Dyrektora Izby Celnej w K. o przedłużenie zezwolenia udzielonego przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. decyzją z 7 października 2009 r. ze zm. na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa świętokrzyskiego. Od decyzji organu I instancji odmawiającej przedłużenia ww. zezwolenia strona wniosła odwołanie. Skargę na wydaną w wyniku jego rozpatrzenia decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 14 stycznia 2015 r. złożyła [...] Sp. z o.o. wnosząc o uchylenie jej oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego skierowanego przez NSA, zarejestrowanego pod sygn. akt P 4/14. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W odniesieniu do interpretacji pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", należy zauważyć, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim jego rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r. sygn. akt I FZ 248/09; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 200/08, LEX nr 505445; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 do art. 125 p.p.s.a. (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2006). W sprawie niniejszej Sąd wziął pod uwagę okoliczność przedstawienia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 686/13, na podstawie art. 193 Konstytucji RP, Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego następującej treści: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". Sprawa ta została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 4/14. Zauważyć należy, że w dniu 11 marca 2015 r. Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok w sprawie P 4/14 (Dz.U. Nr 369), lecz do chwili obecnej do orzeczenia tego nie zostało sporządzone uzasadnienie. Przede wszystkim jednak Sąd orzekający uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym sprawy o sygn. akt. II GSK 686/13. W sprawie tej bowiem NSA winien przesądzić kwestię dotyczącą stosowania przez sądy administracyjne przepisów technicznych, które nie zostały notyfikowane mimo takiego obowiązku, a mają zastosowanie także w niniejszym przypadku. Tak więc mając na względzie jednolitość orzecznictwa w tym zakresie, w ocenie Sądu sprawa powinna zostać zawieszona do czasu wydania przez NSA wyroku w powyższej sprawie. Mając to wszystko na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.