II SA/Ke 254/10

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 17 maja 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. S. G. złożyła dnia 11 maja 2010 r. na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1340 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 60 m kw i nieużytkiem rolnym o powierzchni 1,74 ha. Wnioskodawczyni podała, że miesięcznie ponosi opłaty związane z utrzymaniem domu w wysokości około 700 zł (energia, woda, gaz, opał, telefon). Skarżąca leczy się ortopedycznie, neurologicznie, onkologicznie i wydaje na zakup leków około 200 zł miesięcznie. Ze względu na choroby układu trawiennego jest na specjalnej diecie, która kosztuje ją 500 zł miesięcznie. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych o przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącej, przede wszystkim dochód przeznaczany w całości na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, w tym zakup leków, i posiadanie tylko niewielkiej nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.