II SA/Ke 255/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 255/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Renata Detka, Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant: Referent stażysta Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi H. i A. małż. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : nałożenia obowiązku wykonania czynności oddala skargę. Decyzją z dnia [..]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Decyzją tą, podjętą na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. nr 106, poz. 1126 ze zm.) organ I instancji nałożył na H. i A. M. obowiązek wykonania w terminie do dnia 15 maja 2004 r. czynności mających na celu doprowadzenie robót budowlanych wykonanych przy budowie przyłącza wodociągowego do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewid. 144 położonej przy ul. M. w C., gmina B. do stanu zgodnego z prawem, tj. oceny dotyczącej stanu technicznego wybudowanego przyłącza wodociągowego, opracowanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych, przynależną do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, która w przypadku stwierdzenia, iż wybudowane przyłącze wykonano z naruszeniem przepisów technicznych winna również zawierać zakres zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia instalacji do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podał, że w wyniku oględzin dokonanych dnia 3 sierpnia 1999 r. na działce Nr 144 w C., mapy sytuacyjno-wysokościowej, decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej pozwolenia na budowę wodociągu we wsi C. z dnia [...] znak [...] wraz z załącznikiem graficznym - -projektem zagospodarowania terenu ustalono, że do istniejącego na działce budynku mieszkalnego wykonano przyłącze wodociągowe o przekroju - 32 mm od wodociągu o przekroju - 80 mm, które nie było ujęte w dokumentacji wodociągu. Przyłącze wykonano w lipcu 1999 r., bez pozwolenia na budowę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, że niniejsza sprawa była już przedmiotem postępowania organu I i II instancji oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, który wyrokiem z dnia 16 października 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 2511/99 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, nakazującą inwestorom w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane dokonanie rozbiórki przyłącza wodociągowego o przekroju - 32 mm, wybudowanego od wodociągu o przekroju - 80 mm w miejscowości C. do budynku mieszkalnego nr 129a, bez pozwolenia na budowę. W wyroku Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że przyłącze wodociągowe jest urządzeniem budowlanym, a nie obiektem budowlanym i nie ma do niego zastosowania art. 48 Prawa budowlanego i podjęte przez inwestorów w sposób samowolny roboty budowlane stanowią inny przypadek robót budowlanych, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ ustalił, że nie została zawarta umowa na dostawę wody i nie jest naliczana opłata za pobór wody, przyłącze do budynku pozostaje zamknięte (odcięty dopływ wody od sieci głównej), zaś stan techniczny przyłącza do budynku mieszkalnego nie jest znany od czasu zamknięcia przyłącza i zdemontowania obudowy (klucza) do opaski "Imer 80/5/4". Wobec powyższego organy obu instancji uznały, że celem włączenia przyłącza do wodociągu niezbędne jest ustalenie jego stanu technicznego i zgodności z przepisami technicznymi, określającymi zakres ewentualnych zmian i przeróbek celem doprowadzenia instalacji do zgodności z prawem. Ponieważ działka inwestorów jest zabudowana, to zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 9 Prawa budowlanego przyłącze jest urządzeniem technicznym zapewniającym możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli H. i A. M., wnosząc o jej uchylenie. Uzasadnienie skargi sprowadza się do zarzutu, że pozwolenie na budowę wodociągu z przyłączami dla wsi C. powinno uwzględniać także ich działkę, gdyż wpłacili na ten cel pieniądze w 1989 r. i 1990 r. Skarżący podnieśli, że do wykonania przyłącza do swojego domu zatrudnili firmę, a dyrektor GZGK w B. dokonał odbioru przyłącza, w związku z czym roboty te nie były wykonane w sposób samowolny. Były zgłoszone do inwestora budowy wodociągu - Urzędu Gminy B. i do GZGK w S.. Skarżący uważają, że nie mogą mieć w sprawie zastosowania przepisy Prawa budowlanego obecnie obowiązującego, gdyż przyłącze zostało wykonane w 1999r . W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że wyrokiem z dnia 16 października 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 2511/99 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji, nakazującą inwestorom w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane dokonanie rozbiórki przedmiotowego przyłącza wodociągowego. W uzasadnieniu powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie przytoczył uchwałę 7 sędziów NSA z dnia 15 maja 2000 r. sygn. akt OPS 20/99 (ONSA 2000/4/133) stwierdzającą, że wykonywanie lub wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym urządzenia budowlanego (przyłącza wodociągowego), o którym mowa w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ), nie jest budowaniem obiektu budowlanego lub jego części w rozumieniu art. 48 tej ustawy. Jeżeli zatem, w myśl art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego przyłącze wodociągowe jest urządzeniem budowlanym, to z uwzględnieniem pojęcia robót budowlanych (art. 3 pkt 7 ustawy), przez które należy rozumieć budowę, ale także prace polegające na montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu trzeba przyjąć, że połączone z istniejącym już budynkiem mieszkalnym przyłącze wodociągowe nie będące obiektem budowlanym, dające się rozłączyć z budynkiem już istniejącym bez istotnego dla niego uszkodzenia, nie jest również częścią obiektu budowlanego w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego. Nadto w powyższym wyroku Sąd wyraził pogląd, że podjęte przez inwestorów w sposób samowolny roboty budowlane stanowią inny przypadek robót budowlanych, o którym mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Wyrażona powyżej ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego jest wiążąca w sprawie, albowiem przepis art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) stanowi, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., z zastrzeżeniem art. 100, wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani wojewódzki sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu Sądu. W rozpoznawanej sprawie organ administracji po raz kolejny rozpoznając sprawę zastosował się do wskazań i oceny prawnej wyrażonej w wyroku z dnia 16 października 2003 r. sygn. akt II SA/Kr 2511/99 Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie uznając, że przedmiotowe przyłącze wodociągowe wykonane samowolnie przez skarżących nie jest obiektem budowlanym, ani częścią obiektu budowlanego, w związku z czym ma do niego zastosowanie przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Ratio legis tego przepisu polega na doprowadzeniu wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem w aspekcie prawa administracyjnego. Zgodnie z jego brzmieniem obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji organ wydał w tym celu decyzję nakładającą obowiązek wykonania we wskazanym terminie określonych czynności, polegających na nałożeniu obowiązku złożenia oceny dotyczącej stanu technicznego wybudowanego przyłącza wodociągowego, opracowanej przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych, przynależną do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, która w przypadku stwierdzenia, iż wybudowane przyłącze wykonano z naruszeniem przepisów technicznych winna również zawierać zakres zmian i przeróbek niezbędnych do doprowadzenia instalacji do stanu zgodnego z prawem. Sąd nie podzielił zarzutu skarżących, iż przedmiotowe przyłącze wodociągowe nie zostało wykonane w sposób samowolny. Skarżący nie przedstawili pozwolenia na jego budowę, zaś z akt sprawy wynika, że główny wodociąg, zrealizowany na podstawie pozwolenia na budowę wodociągu we wsi C. z dnia [...] znak [...] nie uwzględniał przyłącza do budynku mieszkalnego skarżących. Fakt jego realizacji przez określoną firmę, dokonane przez skarżącego wpłaty na Społeczny Komitet Budowy Wodociągu w C. oraz "odbiór" przyłącza przez GZGK nie stanowią o tym, że przyłącze wodociągowe wykonane zostało zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Wystąpienie samowoli budowlanej należy badać na dzień realizacji przedmiotowej inwestycji, a przepis art. 29 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji (Dz.U.03.207.2016) nie zwalniał przyłącza wodociągowego od uzyskania pozwolenia na budowę. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.