II SA/Ke 256/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Asesor WSA Jacek Kuza, Protokolant Sekretarz sąd. Katarzyna Mrozicka Bąbel, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2006r. sprawy ze skargi T.Z., Z.Z., S.C., J.S., K.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia [...] znak [..] po rozpatrzeniu odwołania T.Z., Z.Z., S.C., J.S. i K.K. utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] znak [...] -odmawiającą uchylenia decyzji Wójta Gminy P. nr. [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej PPHU ,,A." P. P. pozwolenia na budowę hali magazynowej wyrobów gotowych, na działkach o numerach ewidencyjnych 156/2 i 157/3 w P.. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Wojewoda podniósł, iż wnioskiem z dnia 30 grudnia 2003r. działający w imieniu odwołujących się stron adwokat M.W. wystąpił do Starostwa Powiatowego w K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem ostatecznej decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] nr [...], wskazując przesłanki wznowieniowe z art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 kpa. Zdaniem pełnomocnika, wnioskodawcy bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie wydania pozwolenia na budowę PPHU ,,A." P. P., a ponadto w dacie wydania skarżonej decyzji istniał dowód w postaci opinii urbanistycznej sporządzonej przez architekta J. B., dotyczącej roboczej oceny treści wybranych dokumentów Urzędu Gminy w P. odnośnie zmiany Nr 16/2002 w mpozp Gminy P. na obszarze wsi P., która to opinia gdyby była znana organowi, miałaby znaczący wpływ na treść decyzji. Postanowieniem z dnia [...] znak [...] Starosta K. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia PPHU ,,A." P. P. pozwolenia na budowę hali magazynowej wyrobów gotowych na działkach Nr 156/2 i 157/3 w P. Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta K. działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówił uchylenia decyzji Wójta Gminy P. nr [...]. wywodząc, iż w świetle art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, osoby wnioskujące o wznowienie postępowania nie mają legitymacji do występowania w sprawie w charakterze strony. Strefa oddziaływania obiektu mieści się w granicach nieruchomości stanowiących własność inwestora. Z analizy lokalizacji obiektu wynika, że jest ona zgodna z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany został zaopiniowany przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz pod względem zgodności z przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wymaganiami ergonomii bez zastrzeżeń. Brak podstaw prawnych do sporządzania dla tej inwestycji raportu oddziaływania na środowisko. W odwołaniu od decyzji pełnomocnik zarzucił organowi brak podstaw do odmowy przyznania uczestnikom statusu stron oraz błędne przyjęcie, iż obiekty budowlane PPHU "A." P. P. są położone poza obszarem oddziaływania na ich nieruchomości. Zgodnie z miejscowym planem ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy P. teren na którym znajdują się działki inwestora przeznaczony jest pod zabudowę zagrodową z dopuszczeniem zabudowy mieszkalnej jednorodzinnej z możliwością usług nieuciążliwych związanych z produkcją rolną i przetwórstwem rolnym. Przy tym zapisie planu, wydanie zezwolenia na budowę hali magazynowej do składowania produktów gotowych tj. sprzętu, półfabrykatów, powoduje, że decyzja Wójta Gminy P. rażąco narusza prawo. Opinia architekta w sposób nie budzący wątpliwości wskazywała na brak możliwości budowy obiektów przez inwestora na przedmiotowych działkach i miałaby znaczący wpływ na podjęcie decyzji Wójta Gminy P., gdyby organ znał jej treść. Wojewoda rozpatrując odwołanie stwierdził, że zostały zachowane warunki formalne do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania oraz organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie co do przyczyn wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane dla kwalifikacji podmiotu jako strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę decyduje fakt, czy wskazana nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu, nie ma natomiast znaczenia bezpośrednie sąsiedztwo działek. Hala magazynowa do składowania produktów gotowych, sprzętu i półfabrykatów wedle przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 179, poz. 1490) nie została wymieniona wśród przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w związku z tym należy do inwestycji o charakterze usług nieuciążliwych. Organ II instancji wskazał, że strefa oddziaływania hali magazynowej, objętej rozpatrywanym pozwoleniem na budowę, mieści się w granicach działek nr 156/2 i 157/3 w P. Lokalizacja przedmiotowej hali nie ogranicza możliwości zagospodarowania lub zabudowy sąsiednich nieruchomości, w związku z tym brak jest podstaw do rozszerzania tej strefy na działki stanowiące własność T.Z., Z.Z., S.C., J.S. i K.K., a tym samym właścicielom (użytkownikom wieczystym lub zarządcom nieruchomości) nie przysługuje prawo strony zarówno w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę jak i w postępowaniu nadzwyczajnym w sprawie wznowienia tego postępowania. Nie mają oni bowiem interesu prawnego w tych postępowaniach. Wobec powyższego przesłanka wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 kpa nie została spełniona. Co do zarzutu istnienia przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 kpa organ odwoławczy podniósł, iż opinia urbanistyczna dotyczyła wprowadzonej zmiany w mpzp Gminy P. uchwałą Rady Gminy P. nr [...] odnośnie zmiany przeznaczenia nieruchomości nr 155/1 położonej w P., a zatem nie mogła mieć wpływu na sposób załatwienia sprawy pozwolenia na budowę budynku o funkcji magazynowej, zlokalizowanego na działkach o numerach 156/2 i 157/3 w P.. Z tego względu w sprawie nie została również spełniona przesłanka wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] znak [...] pełnomocnik T.Z., Z.Z., S.C., J.S. i K.K., wniósł o jej uchylenie, zarzucając organom naruszenie art. 28 kpa, art. 28 ust. 2 Prawo budowlane oraz art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Skarżący podtrzymał w całości argumenty podniesione w treści odwołania, a nadto stwierdził, że decyzja Wójta Gminy P. została wydana bez wymaganego prawem stanowiska organu w myśl art. 25 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 9.11.2000r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz stanowiska wojewódzkiego organu samorządowego dotyczącego ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ administracji powołując się na projekt zagospodarowania działki stanowiący część projektu budowlanego, wskazał konkretne odległości dotyczące usytuowania hali magazynowej względem działek o nr nr 157/4, 158/1, 155/2, 157/4, 156/3 oraz 132/1, graniczących bezpośrednio z działką inwestora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu. Na wstępie należy zwrócić uwagę na istotne zagadnienie o charakterze procesowym. Stosownie do § 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazuje się sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie a postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r. W związku z powyższym właściwym do rozpoznania skargi T.Z., Z.Z., S.C., J.S. i K.K. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest obecnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała. Przede wszystkim podkreślenia wymaga fakt, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną wyczerpująco w art. 145 kpa. W związku z tym podniesiony w skardze zarzut dotyczący wydania przez Wójta Gminy P. decyzji z dnia 3.09.2003r. bez wymaganego przepisami prawa materialnego stanowiska innych organów jako podważający merytoryczną zasadność i zgodność z prawem tej decyzji jest bezprzedmiotowy w sprawie o wznowienie postępowania. Do eliminowania bowiem z obrotu prawnego decyzji dotkniętych wadami materialnoprawnymi powołana jest odrębna instytucja - mianowicie instytucja stwierdzenia nieważności, której przesłanki określone zostały enumeratywnie w art. 156 § 1 kpa. Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że organy administracji obu instancji wydały decyzję po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dowodowym. Także ocena przeprowadzonych dowodów nie budzi zastrzeżeń. Nietrafny jest zarzut skarżących w kwestii naruszenia przez organy art. 28 kpa i 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Dla oceny, czy w sprawie zakończonej wydaniem decyzji ostatecznej Wójta Gminy P. z dnia 3.09.2003r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej PPHU "A." P. P. pozwolenia na budowę występuje przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 kpa, niezbędne jest określenie kręgu podmiotów będących stronami w tym postępowaniu administracyjnym. Ustawa z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane regulująca m.in. działalność obejmującą sprawy projektowania i budowy obiektów budowlanych, w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 21 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80 poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., wskazuje podmioty, którym przysługuje przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 28 ust. 2 tej ustawy stronami w tej kategorii spraw są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Obszar oddziaływania obiektu stosownie do definicji zawartej w art. 3 pkt 20 cyt. ustawy oznacza teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Z analizy treści powołanych przepisów wynika więc, że właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości będą stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę, jeżeli oddziaływanie planowanej inwestycji będzie wykraczać poza granice nieruchomości inwestora. Wojewoda prawidłowo ustalił, że inwestycja polegająca na budowie hali magazynowej wyrobów gotowych stosownie do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 179, poz. 1490) - nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, sposób usytuowania inwestycji jest zgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), a strefa oddziaływania obiektu nie wykracza poza granice działek inwestora. W tych okolicznościach faktycznych ocena prawna organu, iż T.Z., Z.Z., S.C., J.S. i K.K. nie służy przymiot strony postępowania w sprawie o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie PPHU ,,A." P. P. pozwolenia na budowę hali magazynowej wyrobów gotowych, na działkach o numerach ewidencyjnych 156/2 i 157/3 w P., jest właściwa i uzasadniona. Trafne jest zatem stanowisko Wojewody uznające, że w sprawie nie występuje przesłanka wznowieniowa o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 kpa wznawia się postępowanie zakończone ostateczną decyzją administracyjną, jeśli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Na gruncie tego przepisu nie wystarczy, aby nowy dowód istniał w dniu wydania decyzji i był nieznany organowi, ale również musi to być dowód istotny dla załatwienia sprawy. Skoro przedstawiona przez skarżących opinia biegłego nie dotyczyła działek inwestora na których zlokalizowano przedmiotowy obiekt budowlany, to nie może być uznana za istotny dowód w sprawie, a tym samym nie może stanowić przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Należy również podnieść, że dowód w postaci opinii biegłego, nawet gdyby przyjąć, że dotyczyła ona działek inwestora na których zlokalizowano halę magazynową, nie może być uznany za dowód w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa, skoro treść opinii zawiera w istocie ocenę treści wybranych dokumentów Urzędu Gminy w P. a zatem odnosi się do oceny materiału dowodowego i interpretacji przepisów prawa. Organ natomiast zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 6 kpa, działa na podstawie przepisów prawa, co oznacza, że załatwiając sprawę administracyjną ma obowiązek stosować przepisy prawa materialnego i przepisy prawa procesowego wedle własnego rozeznania i w zakresie oceny prawnej nie może być zastępowany przez inne podmioty. W świetle powyższego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie organy prawidłowo przyjęły, iż nie występują w sprawie przesłanki wskazane w art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 kpa, co uzasadniało podjęcie decyzji w trybie art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Z tych przyczyn oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną, należało oddalić.