II SA/Ke 26/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy Sitkówka-Nowiny na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 22 listopada 2012r., znak: SKO.OŚ-60/3192/115/ 2012 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 22 listopada 2012r., znak: SKO.OŚ-60/3192/115/2012 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach stwierdziło niedopuszczalność wniosku Wójta Gminy Sitkówka-Nowiny o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 20 czerwca 2012r. Ostatnim z wymienionych rozstrzygnięć stwierdzono nieważność w części dotyczącej pkt IV ppkt 5 oraz pkt IV ppkt 4 decyzji z dnia 19 czerwca 2007r. Wójta Gminy Sitkówka-Nowiny w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na "budowie bazy produkcyjnej mieszanek bitumicznych na terenie A. SA" w K., gmina S. Skargę na postanowienie z dnia 22 listopada 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniósł Wójt Gminy Sitkówka-Nowiny, wywodząc swój interes prawny z tego, że prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie dotyczy decyzji środowiskowej, w której stronami jest nieograniczona liczba podmiotów – jak wskazuje ustawa z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenie oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227). W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, bądź odrzucenie, argumentując że organ administracji, który prowadził postępowanie w I instancji, nie jest stroną postępowania i nie jest uprawniony do skorzystania z środków zaskarżenia decyzji administracyjnej przewidzianych w K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 1270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Należy podkreślić, że istotę legitymacji skargowej stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem, czyli z obiektywnym porządkiem prawnym. Sygn. akt II SA/Ke 26/13 Na wstępie należy podnieść, że zarówno orzecznictwo sądowe, jak i doktryna prezentują stanowisko, akceptowane przez tut. Sąd, że rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa pozytywnego. Jednostka samorządu terytorialnego może być stroną postępowania administracyjnego i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy K.p.a. przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej – organu orzekającego w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 K.p.a. Jak wynika z treści tego przepisu ilekroć w K.p.a. jest mowa o organach jednostek samorządu terytorialnego – rozumie się przez to m. in. wójta, burmistrza (prezydenta miasta), oraz kierowników służb, inspekcji i straży działających w ich imieniu. Zatem w takim przypadku, gdy organ – jakim jest starosta – orzeka w określonej sprawie administracyjnej, podmiot ten będzie "bronił" interesu jednostki samorządu terytorialnego – gminy – w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Godzi się jednocześnie podnieść, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tą jednostkę jak i przez jej organ – w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 K.p.a. – orzekający w określonej sprawie, interesu prawnego tej jednostki w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowo-administracyjnego (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 15 października 1990r., SA/Wr 990/90, ONSA 1990, nr 4, poz. 7; uchwała NSA z dnia 9 października 2000r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04, niepubl.; J.P. Tarno, Ochrona interesu prawnego jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym {w:} Księga jubileuszowa Profesora zw. dr hab. Józefa Filipka, Zakamycze 2001, s. 721 i n.). Podkreślić należy, iż z mocy art. 48 ust. 2 pkt 1 i art. 46a ust. 7 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), Wójt Gminy Sitkówka-Nowiny został upoważniony do zrealizowania przysługującego mu władztwa administracyjnego, dzięki któremu mógł zawrzeć swe Sygn. akt II SA/Ke 26/13 stanowisko w decyzji z dnia 19 czerwca 2007r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. W tym miejscu podkreślić trzeba, że włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych jednostek samorządu terytorialnego – jako osób prawnych, jak też ich organów – w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 K.p.a. W zakresie zatem, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Wskazać przy tym trzeba, że w przypadku postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zasadą jest, że jego stroną jest podmiot, który był uznany za taką stronę w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji w postępowaniu zwykłym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2011r., sygn. akt: II GSK 585/10, LEX nr 1081597). Z tego też względu nie sposób podzielić przeciwnej w tym zakresie argumentacji Wójta Gminy Sitkowka-Nowiny – który w prowadzonym w postępowaniu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia występował nie jako jego strona, ale organ wydający decyzję w I instancji. Uznanie za prawidłowe stanowiska skarżącego doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych decyzji (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 22 października 1984r., sygn. akt. II AZP 5/84, OSNC 1985, z.7, poz. 86). Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy ustawy P.p.s.a. (por. także postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002r., LEX nr 76118 oraz postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006r. w sprawie o sygn. II GSK 387/05, LEX nr 197511 ). Dlatego też uznać należy, że Wójt Gminy Sitkowka-Nowiny nie jest podmiotem uprawnionym, w rozumieniu art. 50 ustawy P.p.s.a., do żądania przeprowadzenia Sygn. akt II SA/Ke 26/13 kontroli sądowoadministracyjnej postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach stwierdzającego niedopuszczalność wniosku skarżącego o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją wydaną w postępowaniu prowadzonym w trybie nadzwyczajnym z art. 156 § 1 K.p.a. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.