II SA/Ke 260/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk - Moskal po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na działalność Starosty w przedmiocie odmowy zatrudnienia w Starostwie Powiatowym p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia 2 stycznia 2007r., skierowanym do Starosty, M Ł wniósł o zatrudnienie w Wydziale Starostwa Powiatowego . W odpowiedzi na powyższy wniosek Starosta pismem z dnia 3 stycznia 2007r. poinformował M. Ł. o braku wolnych etatów w Wydziale Starostwa Powiatowego. M. Ł. wniósł w dniu 27 marca 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na działalność Starosty w zakresie odmowy przyjęcia do pracy w Wydziale Starostwa Powiatowego. Zarządzeniem z dnia 2 maja 2007r., doręczonym skarżącemu w dniu 22 maja 2007r. tut. Sąd wezwał skarżącego do oznaczenia zaskarżonego aktu lub czynności. Pismem z dnia 24 maja 2007r. M. Ł. jako zaskarżony akt wskazał pismo Starosty z dnia 3 stycznia 2007r. w przedmiocie odmowy zatrudnienia na stanowisko w Wydziale Starostwa Powiatowego. Zwrócił się nadto o wyjaśnienie, czy Starosta, odmawiając zatrudnienia go w Wydziale Starostwa Powiatowego nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 14 października 1997r. (Dz. U. Nr 134, poz. 888), rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 lutego 2004r. (Dz. U. Nr 35, poz. 310), wystąpienia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 lutego 2002r. oraz z dnia 15 listopada 2002r. do wojewodów, marszałków województw i władz samorządowych. W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o jej odrzucenie z uwagi na brak wezwania przez skarżącego Rady Powiatu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.), a zatem niewyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Powyższe stanowisko wynika z przyjęcia przez Radę Powiatu, iż M. Ł. wniósł skargę na uchwałę Rady Powiatu nr [...] z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Stosownie do art. 5 pkt 3 ustawy p.p.s.a. sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z treści pisma Starosty z dnia 3 stycznia 2007r. wynika, że odmówiono M. Ł. zatrudnienia w Wydziale Starostwa Powiatowego z powodu braku wolnych etatów. Mając na uwadze dyspozycję art. 5 pkt 3 ustawy p.p.s.a. oraz okoliczność, iż obowiązek zatrudnienia skarżącego w Wydziale Starostwa Powiatowego nie wynika z przepisów prawa stwierdzić należy, iż sprawa objęta skargą nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Ze względu na powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.