II SA/Ke 261/14

Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 29 kwietnia 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I.Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. I. Z. do swojej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego dołączyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. W złożonym formularzu wnioskodawczyni podała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z czternastoletnią córką, utrzymują się ze świadczeń rodzinnych w wysokości 1159 zł i alimentów wysokości 500zł miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała żadnego majątku. Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: 514 zł tytułem opłaty za najem mieszkania i czynsz, 71,28 zł za energię, 39 zł za Internet, 62,22 zł za telefony jej i córki. Po odjęciu wyżej wymienionych kosztów stałych na utrzymanie jej i córki pozostaje kwota 971,79 zł miesięcznie. Córka wnioskodawczyni cierpi na anemię, co wiąże się z wydatki na zakup leków i dojazdy do poradni specjalistycznych w Kielcach. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącej, a zwłaszcza dochód wystarczający na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych na dwóch osób, w tym zakup leków i wizyty lekarskie oraz brak majątku, uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.