II SA/Ke 263/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działając z upoważnienia Prezydenta Miasta, odmówił przyznania M. K. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup środków czystości, kosmetyków, biletów MZK, pokrycie kosztów spraw sądowych oraz związanych z utrzymaniem mieszkania. W pouczeniu wskazano stronie, że od przedmiotowej decyzji może złożyć odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem organu I instancji – w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W dniu 6 marca 2015r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na opisaną na wstępie decyzję, wskazując że rezygnuje ze środka odwoławczego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pokreślić trzeba, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). W przypadku skargi na decyzję administracyjną, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy został wyczerpany tryb przewidziany w art. 127 § 1 i 2 K.p.a., to znaczy doszło do złożenia odwołania od decyzji wydanej w I instancji do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie rozstrzygnięciem takim jest wydana w dniu [..]. decyzja Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej , działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta, o odmowie przyznania M. K. pomocy finansowej w formie zasiłku celowego. W tym miejscu należy wyjaśnić stronie, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega dopiero decyzja organu II instancji, wydana po rozpoznaniu złożonego odwołania. Kognicji sądowoadministracyjnej podlegają bowiem wyłącznie rozstrzygnięcia wydane w rezultacie wniesionego zażalenia, odwołania lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (ewentualnie wezwania do usunięcia naruszenia prawa), zaś możliwość skontrolowania wydanych w ramach tych postępowań rozstrzygnięć organów I instancji wynika z art. 134 (orzekanie w granicach sprawy) oraz z art. 135 ustawy P.p.s.a. Tymczasem, jak wynika z akt administracyjnych oraz zawartego w skardze oświadczenia strony, decyzja organu II instancji nie została w niniejszej sprawie wydana – z uwagi na brak złożenia przez stronę odwołania. Mając na uwadze treść powołanych przepisów stwierdzić trzeba, że skarga wniesiona przez M. K. na decyzję organu I instancji z dnia [...] jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi "po wyczerpaniu środków zaskarżenia". Tymczasem kwestionowane przez skarżącą rozstrzygnięcie – co jest oczywiste – zostało wydane przed wniesieniem odwołania od tej decyzji, co w konsekwencji powoduje niemożność zaskarżenia tego aktu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a.